မြန်မာနိုင်ငံ၏ စိုက်ပျိူးရေးကဏ္ဍတွင် မျိုးစေ့ကဏ္ဍ၏ အရေးပါမှု့သည် တစ်စိတ်တစ်ဒေသ အရေးကြီး သည်ကို စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ပက်သက်ဆက်နွယ်သော အသိုင်းအဝိုင်းများမှ သိရှိပြီးကြပြီးဖြစ်ပါလိမ့်မည်။ လွန်ခဲ့သောနှစ်များဆီက တစ်ရာသီစိုက်ပျိုးပြီးသော မျိုးကို နောက်တစ်ရာသီ ထပ်မံစိုက်ပျိုးရန်အတွက် မျိုးချန်၍ စိုက်ပျိုးကြသည့်ဓလေ့သည် ယခုနှစ်အခါများတွင် လူတိုင်းစိုက်ပျိုးလာကြသော စပ်မျိုးများ တွင် ပြုလုပ်၍ မရသည်ကို စိုက်ပျိုးသူအများစုသည် ကောင်းစွာသိရှိကြခြင်း မရှိကြသည်ကို တွေ့ရ သည်။ စိုက်ပျိုးသူတို့သည် အထူးသဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် စိုက်ပျိုးသူများကြားတွင် စပ်မျိုး အခေါ် F1 ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု့ရှိကြသော်လည်း စပ်မျိုးတို့သည် တစ်ရာသီသာစိုက်ပျိုးနိုင်ပြီး နောက်တစ်ရာ သီအတွက် မျိုးချန်၍မရကြောင်းကို သိရှိကြခြင်းနည်းပါးကြသည်။ ယခုအချိန်တွင် စိုက်ပျိုးသူများ အနေဖြင့် အထက်ဖေါ်ပြပါ အကြောင်းခြင်းရာကို မျိုးစေ့ဖြန့်ဖြုးသူ ရောင်းဝယ်သူများထံမှ ရရှိ၍ဖြစ်စေ မရရှိ၍ဖြစ်စေ စပ်မျိုးဝယ်ယူစိုက်ပြီး နောက်တစ်သီး မျိုးချန်၍စိုက်သောအခါ ပထမတစ်ကြိမ် စိုက်စဉ် ကအရည်အသွေးမျိုး မရသဖြင့် မျိုးစေ့အရည်အသွေးမကောင်းဟု ထင်ယောင်မှားယိုးစွပ်မှု့များလည်း တွေ့ရှိရပါသည်။ ထိုမျိုးစေ့ရောင်းဝယ်ဖောက်ကားသူများ အနေဖြင့်လည်း မြန်မာနိုင်ငံ စိုက်ပျိုးရေး ဦးစီးဌာန၊ မျိုးစေ့ဌာနစိတ်အနေဖြင့် ချမှတ်ထားသော စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းနှင့်အညီ ပြုမှူဆောင်ရွက် နေသောသူများ ရှိသကဲ့သို့ စိုက်ပျိုးသူလိုအပ်ချက်အရ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းနှင့် သွေဖီစွာ ပြုမူဆောင် ရွက်ရသည်လည်း ရှိရသည်။  အထူးသဖြင့် ထိုင်းနိုင်ငံ၊ တရုတ်နိုင်ငံတို့မှသည် တရားဝင်ဖြစ်စေ တရား မဝင်ဖြစ်စေ စိုက်ပျိုးသူလိုအပ်ချက်အရဖြစ်စေ အမျိုးမျိုးသောအကြောင်းကြောင့် ဝင်ရောက်လာသော မျိုးစေ့များအပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးရေးဦးစီးဌာန၊ မျိုးစေ့ဌာနစိတ်မှ ချမှတ်ထားသော စည်းကမ်းများသည် လွှမ်းမိုးမှုမရနိုင်ခြင်းမှာ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ အချိန်ယူ၍ ကြန့်ကြာခြင်း၊ တရုတ်နှင့် ထိုင်းနိုင်ငံတို့မှ PRA များ မြန်မာနိုင်ငံသို့ ပို့မပေးထားခြင်းများကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိပါသည်။

ယခုလက်ရှိကာလတွင်မူ မြန်မာနိုင်ငံ၏စိုက်ပျိုးရေးတွင် မျိုးစေ့လိုအပ်ချက်မှာ (စီမံချက်သီးနှံများ မပါဝင်ပါ) တစ်ရာသီအတွက် ဥပမာ။ ။ ကြက်သွန်နီ တင်းရေ ခြောက်သောင်းခန့် (ခန့်မှန်းချက်) လိုအပ်လျက်ရှိသည်။ သို့သော် ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ခြင်းမရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မျိုးစေ့လိုအပ်ချက်သည် ရာသီဥတုဖောက်ပြန်မှုနှင့် တိုက်ရိုက်အချိုးကျသည်။ အပင်ဖာခြင်း ပျိုးပင်များပျိုးရာတွင် လည်း ဥပမာ။ ။ မုန်လာဥနီ ဆိုပါစို့။ တစ်ဘောင်တွင် ထမင်းစားဇွန်း နှစ်ဇွန်းအထိ ကြဲ၍စိုက်ပျိုးရမှသာလျှင် စိုက်ပျိုးသူအနေဖြင့် စိတ်ကျေနပ်တတ်ကြသည်။ နည်းစနစ် တကျ စိုက်ပျိုးခဲ့ပါက မုန်လာဥနီ (ခါကြက်ဥ) တစ်စေ့ကို ပင်ကြားတန်းကြား ခြောက်လက်မခွာ၍စိုက်လျှင် ဥအရွယ်အစား ညီသကဲ့သို့ မျိုးကို ချွေတာစိစစ်ရာရောက်ကြောင်းကို တွေ့ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ မျိုးစေ့အသုံးပြုမှုကို ချွေတာပြီးဖြစ်သောကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်ကို လျော့ချနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နောင်အနာဂါတ်တွင် မျိုးစေ့များကို ယခုထက်ပိုသော ဈေးနှုန်းဖြင့် ခက်ခဲစွာဝယ်ယူသုံးစွဲရမည့်အပြင် ယခုထက် ပိုမိုလုံခြုံမှုမရှိသော၊ ပိုမိုအလှမ်းကွာသော သွင်းအားစုတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်းကိုလည်း တွေ့ရှိရပါသည်။

တောင်သူဦးကြီးများအနေဖြင့် မျိုးဝယ်ယူရာတွင် မြန်မာနိုင်ငံအတွင်း မှတ်ပုံတင်ထားပြီး ယုံကြည်စိတ် ချရသော မျိုးများကိုသာ ဝယ်ယူသုံးစွဲသင့်ပါသည်။ F1 ကဲ့သို့သော စပ်မျိုးများကို အသုံးပြုမည် ဆိုပါ ကလည်း တစ်ရာသီစာအတွက်သာ သုံးစွဲသင့်ပါသည်။ သို့မှသာ ထွက်ရှိလာသောသီးနှံများ၏ အရည် အသွေးမှာ တပြေးညီ တသတ်မတ်တည်း စိတ်ချရမည်ဖြစ်ပြီး ရောင်ပန်းလှမည် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုမျှ သာမက မျိုးစေ့လိုအပ်ချက်ကို လျော့ချနိုင်ရေးအတွက် စနစ်တကျ စိုက်ပျိုးနည်းပညာများကို လည်း လေ့လာ လိုက်နာရန် လိုအပ်ပါမည် ဖြစ်ပါကြောင်း အသိပေးလိုက်ရပါသည်။

ငချွန်အေကွန်