ပူဒီနာအပင်သည် နှစ်ရှည်သီးနှံပင်မျိုးဖြစ်ပြီး အပူချိန်အမျိုးမျိုး၌ဖြစ်ထွန်းသည်။ ဥယျာဉ်ခြံတိုင်းကစိုက်ပျိုးကြပြီး စီးပွားဖြစ်သုံးသော အနံ့များတွင် အများဆုံးသုံးသော အနံ့တစ်မျိုးဖြစ်သည်။

စိုက်ပျိုးခြင်း

     နွေဦးပေါက်၌ ပျိုးပင်ကိုဖြစ်စေ၊ ကိုင်းဖြတ်၍ဖြစ်စေ စိုက်ပျိုးရသည်။ နေရောင်ခြည်အပြည့်အဝရသည့်နေရာ သို့မဟုတ် လင်းရိပ်အနည်းငယ်ရှိသောနေရာ၊ မြေသြဇာထက်သန်သောမြေကွက်၊ အစိုဓာတ်အမြဲရှိပြီး ရေမဝပ်သောအကွက်၊ အနည်းငယ်ချဉ်သောမြေကွက်တို့တွင် ပူဒီနာပင်ကို စိုက်ရသည်။ အပူချိန်မများလွန်းပဲ နေ့တာရှည်သောဒေသတွင် ပူဒီနာအဆီအကောင်းဆုံးကို ရရှိသည်။ အမြစ်ထွက်နေသော ကိုင်းအပြတ်ကိုဖြစ်စေ၊ နွယ်သွားသောအကိုင်းကိုဖြစ်စေ၊ မြေတွင် ၃ လက်မအနက်မြှုပ်၍ ၂ပေခြား စိုက်ပျိုးရသည်။ မကြာမကြာအကိုင်းဖြတ်ပေးခြင်းဖြင့် ပူဒီနာပင်တွင် ကျယ်ပြန့်လာသည်။ ပန်းပွင့်များထွက်လာလျှင် ဖြတ်တောက်ပေးခြင်းနှင့် ပင်စည်ကိုလည်း ဖြတ်တောက်ပေးခြင်းဖြင့် အပင်အုပ်ဆိုင်းလာသည်။ အပင်ခြေရှိ ပေါင်းမြက်များကို ရှင်းလင်းပေးခြင်းဖြင့် အထွက်နှုန်းကောင်းပြီး အနံ့အသက်ပါကောင်းလာသည်။ ၃-၄ နှစ်လျှင် တစ်ကြိမ်နှုန်း ပူဒီနာပင်ကို အုံခွဲပေးရသည်။ ဆောင်းဦးပေါက်နှောင်းပိုင်းတွင် မြေကြီးကပ်၍ အပင်ကိုဖြတ်ပေးရသည်။ ပူဒီနာပင်သည် အလွန်ပြန့်ပွားနိုင်သည်။ မြေကြီးတွင် အလွန်မပြန့်ပွားစေရန် အပင်ကို အိုးထဲထည့်၍စိုက်ပြီး မြေကြီးတွင် အိုးကိုမြှုပ်ထားရသည်။

ရိတ်သိမ်းခြင်း

     ပန်းပွင့်စပြုလျှင် အရွက်များနှင့် ပန်းပွင့်များကို ခူးယူပြီးအစည်းလေးများစည်း၍ ဇောက်ထိုးချိတ်ဆွဲထားရသည်။ သို့မဟုတ် ဗန်းထဲတွင် ပါးပါးဖြန့်ထားရသည်။ ရိုးတံများကြွပ်ဆတ်လာလျှင် အရွက်များ၊ ပန်းပွင့်များကိုချွေယူပြီး ဘူးတွင့်ထည့်၍ လေလုံအောင်ပိတ်ရသည်။ သို့မဟုတ် အရွက်များကို အေးခဲထားလျှင် အရွက်၏တောက်ပသောအရောင်များကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သည်။

ပိုးမွှားရောဂါ

     ဗာတီစီလီယမ် ညှိုးသေရောဂါ၊ ပူဒီနာ သံချေးတက်ရောဂါ၊ ဒေါင့်ကွက်ရောဂါ၊ ပင့်ကူနီးပိုး၊ ဖလီးကျိုင်းကောင်၊ အမြစ်ထိုးပိုး၊ ဖြုတ်ပိုး၊ အမြစ်ထိုးဆံစေ့ထိုးပိုး၊ ပျပိုးတို့ ကျရောက်တတ်သည်။ ပင့်ကူနီနှင့်ပျပိုးကို ရေပန်းနှင့် အရွက်အောက်မျက်နှာကိုပက်၍ နှိမ်နင်းနိုင်သည်။ မြေအောင်းရောဂါများ မဖြစ်အောင်နေရာပြောင်းရွှေ့စိုက်ပျိုးရသည်။ အရွက်ရောဂါ မဖြစ်ပွားစေရန် လေဝင်လေထွက်ကောင်းအောင် စိုက်ပျိုးရသည်။ 

မျိုးများ

     အထင်ရှားဆုံးမျိုး(၇) မျိုးရှိသည်။ အပင်အမြင့်မှာ အနိမ့်ဆုံး ၁ လက်မမှ အမြင့်ဆုံး ၂၀ လက်မရှိသည်။ အပင်ကျယ်ပြန့်မှုအနည်းဆုံး ၁၂ လက်မမှ အများဆုံး ၃၆ လက်မရှိသည်။ အပင်ဖြစ်ထွင်းသောအပူချိန်မှာလည်း မျိုးကိုလိုက်၍ (-)၄၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက်မှ အမြင့်ဆုံး ၄၀ ဒီဂရီဖာရင်ဟိုက် အတွင်းဖြစ်သည်။ အနံ့မှာ မင်သော်၊ ပက်ပါမင့်၊ ဆွိ(တ်)မင့်၊ စပီးယားမင့် စသည်ဖြင့် မျိုးစုံရှိသည်။ 

Marsh mint; Mint= Mentha arvensis;M,sylvestris

Spear mint      = Mentha viridis

Pepper mint         = Mentha piperta

Penny royal         = Mentha pulegium

ဒေါက်တာချစ်၏ စားဖို့ စိုက်စို့ ဈေးကွက်တိုးချဲ့ဗျို့ အတွဲ (၂) စာအုပ်မှကောက်နုတ်ဖော်ပြပါသည်။ 

ဆောင်းပါးများ/သတင်းများ ပြန်လည်ကူးယူဖော်ပြလိုပါက "အစိမ်းရောင်လမ်းမှ ကူးယူဖော်ပြပါသည်" ဟုထည့်ပေးပါရန် မေတ္တာရပ်ခံအပ်ပါသည်။