ကျနော်တို့ဒေသက စပါးပြီးရင် ပဲ လုပ်ကြတဲ့အခါ အမြဲ ထွန်ခင်းပဲ လုပ်ကြပါတယ် onlineပေါ်မှာ လေ့လာကြည့်မိသလောက် မထွန်မယက်ပဲ စိုက်တဲ့ ခုတ်ဖုံးနည်းစနစ်က ထွန်ခင်းလုပ်တာထက် သိသိသာသာပို အထွက်ကောင်းနေတာ တွေ့မြငိနေရပါတယ် အပေါ်က မြက်တွေအုပ်ထားပြီး အစိုဓာတ် ထိန်းပေးထားတာ ထွန်ခင်းထက်အပင်အမြင့် တော်တော်သိသာတာ အယ်နီညိုလည်း ရှိတော့ ကျတော့် စိတ်ကူးလေးကို ပြောပြချင်ပါတဟ် (1) ကျတော့်တို့လဟ်တွေက အနိမ့်ပိုင်း နည်းနည်းကျတော့ ခုတ်ဖုံးလုပ်ရတာ အဆင်ပြေပါ့မလား သိချင်ပါတယ် အဆင်ပြေမဟ်ဆို ဘယ်လိုမျိုး လုပ်သင့်ပါသလဲခင်ဗျာ (2) ဒါကတော့ ပုံမှန်အတိုင်း ထွန်မယ် ပဲကြဲမဟ် ကြဲပြီးရင် ရိုးပြတ်တွေ EM ဖြန်းပြီး အပေါ်ကနေ ခပ်ပါးပါး နဲ့ ညီညီညာညာ လိုက်ဖြန့်ပြီး ဖုံးလိုက်ပါမဟ် ထွန်ခင်း ဖြစ်တဲ့ အတွက် အခုလိုလုပ်တာ ပဲ ပင်ပေါက်တာကို ထိခိုက်နိုင်ပါသလားခင်ဗျ ကျတောိ့ရဲ့ စိတ်ကူးကတော့ မြေအစိုဓာတ် ထိန်းနိုင်မယ် ဒါဆို အပင်အားလည်း ကောင်းမဟ်လို့ တွေးမိလို့ပါ လွဲမှားတာများရှိရင်လည်း ဝေဖန်ထောက်ပြပြီး အကြံညဏ်များ ပေး ပေးပါအုံးခင်ဗျာ
လယ်အနိမ့်ပိုင်းများတွင် ခုတ်ဖုံးစနစ်ကို လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း ရေဝပ်ပါက အမြစ်ပုပ်တတ်သဖြင့် စပါးရိတ်ပြီးသည်နှင့် လယ်ကွက်ပတ်လည်တွင် ရေနုတ်မြောင်း အရင်တူးရန် လိုအပ်ပါတယ်။ မြေပြင်ဗွက်မဖြစ်ဘဲ ခြေရာထင်ရုံ အစိုဓာတ်ရှိချိန်တွင် ပဲစေ့ကို ရေ ၄-၆ နာရီစိမ်၍ ကြဲပြီးမှ စပါးရိုးပြတ်များကို ခပ်ပါးပါး ညီညာစွာ ပြန်ဖုံးပေးရပါမယ်။ ဒုတိယစိတ်ကူးဖြစ်သော ထွန်ခင်းလုပ်၊ ပဲကြဲ၊ EM ဖြန်းပြီး ကောက်ရိုးပါးပါးဖုံးသည့် ပေါင်းစပ်နည်းလမ်းသည် အယ်နီညိုကြောင့်ဖြစ်သော အပူဒဏ်နှင့် မြေဆီလွှာအစိုဓာတ် ဆုံးရှုံးမှုကို အကောင်းဆုံး ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ပဲပင်ပေါက်ခြင်းကို လုံးဝ မထိခိုက်စေနိုင်ပါဘူး။ သို့သော် EM အရည်ကို ပဲစေ့ပေါ် တိုက်ရိုက်မကျစေဘဲ ကောက်ရိုးပေါ်တွင် အရင်ဖြန်းရန်လိုပါလိမ့်မယ်ခင်ဗျာ။
