သီးထိုးယင်ဖြစ်မယ်

မြေဆွေးပုံပြီးတဲ့အချိန်မှာ အပေါ်ကနေ မိုးကာစ/ ပလပ်စတစ်နဲ့ အုပ်ထားပေးရင်း ချဆေးဖြူးစရာမလိုတော့ပါဘူးဗျ။ မြေဆွေးပုံတဲ့အချိန်မှာ အပူတက်အောင် မိုးကာစ အုပ်ပေးရပါတယ်ဗျ။ ဆွေးမြေ့နေတဲ့ဖြစ်စဉ်တစ်လျှောက်မှာလည်း မိုးကာစအကောက်နေ လက်ထည့်ကြည့်လိုက်လို့ အပူက လက်မခံနိုင်အောင် ပူလာရင် မြေဆွေးကို အထက်အောင် လုပ်ပေး ရေလိုအပ်ရင် ထည့်ပေးလုပ်ရပါတယ်။ ဒီလိုလုပ်မယ်ဆိုရင် ချလိုအကောင်တွေ ဥတွေပါလာရင်တော့ ဆွေးမြေ့သွားမှာ ဖြစ်လို့ ဆေးထည့်စရာမလိုတော့ပါဘူးဗျ။ အီးအမ်အသုံးပြုမြေသြဇာပြုလုပ်နည်း

အညွန့်စားဖို့ဆိုရင်တော့၊အသီးကင်းလေးတွေခူးပစ်ရပါမယ်။

ကွမ်းရွက်တွင် အရွက်အကြောများ နီမြန်းလာခြင်းသည် ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါ ကူးစက်ခံရခြင်း (သို့မဟုတ်) ဖော့စဖရပ်နှင့် မဂ္ဂနီစီယမ်ကဲ့သို့သော အာဟာရဓာတ်များ ချို့တဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားတတ်ပါတယ်။ ဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန်အတွက် ဗိုင်းရပ်စ်သယ်ဆောင်သော စုတ်စားပိုးများ ကျရောက်ခြင်းရှိမရှိစစ်ဆေးပါ၊ မြေဆီလွှာတွင် မဂ္ဂနီစီယမ်ဆာလ်ဖိတ်နှင့် ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာများ ဖြည့်တင်းပေးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ရပါမယ်။ ထို့ပြင် ကွမ်းဘောင်များတွင် ရေမဝပ်စေရန် ရေနုတ်မြောင်းများ စနစ်တကျ ဖောက်လုပ်ပေးခြင်းဖြင့်လည်း အမြစ်ပုပ်ရောဂါကြောင့် အာဟာရမစုပ်ယူနိုင်ခြင်းကို ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။

စပါးခင်းအတွင်းရှိ တက်ပွက်မြက်ကို ထိရောက်စွာ ကာကွယ်နှိမ်နင်းရန် စပါးပင်ကို မထိခိုက်စေသည့် ရွေးချယ်သတ် ပေါင်းသတ်ဆေးများဖြစ်သော ဆိုင်ဟေလိုဖော့ ဘျူတိုင် (Cyhalofop-butyl)၊ ဘစ်စပိုင်ရီဘက် ဆိုဒီယမ် (Bispyribac-sodium) သို့မဟုတ် ဖီနောက်ဆာပရော့-ပီ-အီသိုင်း (Fenoxaprop-p-ethyl) ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို အသုံးပြုရပါမယ်။ ဆေးမဖျန်းမီ စိုက်ခင်းအတွင်းရှိ ရေများကို ကုန်စင်အောင် အရင်ထုတ်ပစ်ရမည်ဖြစ်ပြီး၊ မြေပြင်အစိုဓာတ်ရှိချိန်တွင် မြက်ပင်များပေါ်သို့ နှံ့စပ်အောင် ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ဆေးဖျန်းပြီး ၂ ရက်မှ ၃ ရက်အကြာတွင် စိုက်ခင်းထဲသို့ ရေပြန်သွင်းကာ ရေအနက်ကို ၅ ရက်ခန့် အလွှာလိုက် ဆက်တိုက်ထိန်းထားပေးခြင်းဖြင့် မြက်ပင်များ ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်ပါသည်။ ဆေးဒဏ်ခံပြီး ကြွင်းကျန်ခဲ့သော သက်တမ်းရင့် မြက်ကြီးများကိုမူ လက်ဖြင့် လိုက်လံနုတ်ပစ်ခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါတယ်ခင်ဗျာ။

ဒီဆောင်းပါးမှာ လေ့လာနိုင်ပါတယ်ဗျ။ ရေချိုငါးခူမွေးမြူနည်း

ဒီဆောင်းပါးမှာ လေ့လာနိုင်ပါတယ်ဗျ။ ရေချိုငါးခူမွေးမြူနည်း

မိုးဖရဲသီးသည် ဝတ်မှုန်ကူး/အသီးတင်ပြီးနောက် ပုံမှန်အားဖြင့် ၃၀ မှ ၃၅ ရက် ဝန်းကျင် (မျိုးစပ်ပေါ်မူတည်၍ ရက် ၄၀ အထိ) ကြာလျှင် ရင့်မှည့်ဆွတ်ခူးနိုင်ပြီး၊ အစေ့ချစိုက်သည့်နေ့မှ တွက်လျှင် ၇၅ ရက်မှ ၉၀ ဝန်းကျင် ကြာမြင့်တတ်ပါတယ်။ ဆွတ်ခူးရန် အသင့်ဖြစ်မဖြစ်ကို သိရှိနိုင်ရန် အသီးနှင့် အနီးဆုံးရှိ နားရွက်ခိုင် ညိုခြောက်ခြင်း၊ အသီးအောက်ခြေ မြေကပ်အကွက် ဝါကြန့်ကြန့်အရောင် ပြောင်းခြင်း၊ လက်ဖြင့်တောက်ပါက အုန်းအုန်း (သို့မဟုတ်) ပတ်စာပိတ်သံကဲ့သို့ ရင့်မှည့်သံ ထွက်ခြင်းနှင့် အခွံပြောင်လက်မှုပျောက်ပြီး အရောင်မှိန်လာခြင်း စသည့် ကွင်းဆင်းစစ်ဆေးချက်များဖြင့် ပူးတွဲဆုံးဖြတ်ရပါမယ်။ မိုးရာသီတွင် အသီးမခူးမီ ၃ ရက်မှ ၅ ရက်အလို၌ ရေဖြတ်ပေးခြင်းဖြင့် ဖရဲသီးကွဲခြင်းကို ကာကွယ်နိုင်ပြီး အချိုဓာတ်ကို ပိုမိုတိုးတက်ကောင်းမွန်စေပါလိမ့်မယ်။

ဘူးပင်သည် ပူနွေးစိုစွတ်သော ရာသီဥတုကို နှစ်သက်သည့်အတွက် မြန်မာနိုင်ငံတွင် မိုးဦးကျကာလ (မေ-ဇွန်)၊ မိုးအကုန်ဆောင်းအကူး (အောက်တိုဘာ-နိုဝင်ဘာ) နှင့် နွေဦးကာလ (ဖေဖော်ဝါရီ-မတ်) တို့သည် စိုက်ပျိုးရန် အကောင်းဆုံး ရာသီများ ဖြစ်ကြပါတယ်။ မိုးဦးစိုက်ခြင်းသည် သဘာဝမိုးရေရသဖြင့် ရေဖိုးသက်သာပြီး အပင်သန်သော်လည်း ရေမဝပ်ရန် သတိပြုရမည်ဖြစ်ကာ၊ ဆောင်းစိုက်ခြင်းသည် ပိုးမွှားအန္တရာယ်နည်းပြီး အသီးအရည်အသွေး ကောင်းမွန်စေပါတယ်။ နွေစိုက်ခြင်းအတွက်မူ အစေ့ညှောက်ပေါက် ကောင်းမွန်သော်လည်း စိုက်ခင်းအတွင်း မြေဆီလွှာအစိုဓာတ် အမြဲရှိနေစေရန်အတွက် စိတ်ချရသော ရေသွင်းရေထုတ်စနစ် ရှိဖို့ အထူးလိုအပ်ပါတယ်။