အရွက်အောက်ဖက်မှာ မွှားဖြူလေတွေ ရှိန်ိုင်ပါတယ်။ဖုန်းစခရင်ပေါ်မှာ ခါကြည့်ပါ။စုပ်စားပိုးကြောင့်အရွက်ကုပ်တာလို့ယူဆပါတယ်။

စပါးအပြီး သီးထပ်အဖြစ် ပဲပုပ်စိုက်ပျိုးခြင်းသည် မြေဆီလွှာကို နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ် ဖြည့်တင်းပေးသဖြင့် အလွန်အဆင်ပြေသော စိုက်ပျိုးနည်းစနစ် ဖြစ်ပါတယ်။ ပဲပုပ်ပင်သည် အပင်ပေါက်ခါစ၊ ပန်းပွင့်ချိန် နှင့် အစေ့အဆန်တည်ချိန်များတွင် အစိုဓာတ် လုံးဝမပြတ်လပ်ရန် လိုအပ်သဖြင့် ယင်းကာလများသည် ရေသွင်းရန် အရေးကြီးဆုံးအချိန်များ ဖြစ်ပါတယ်။ စိုက်ပျိုးချိန်တွင် မြေတွင်းအစိုဓာတ် ရှိနေပါက ရေတင်ရန်မလိုဘဲ အပင်ပေါက်အောင် စိုက်နိုင်သော်လည်း၊ ပန်းပွင့်ချိန်နှင့် အစေ့အဆန်တည်ချိန်များတွင် မြေကြီးခြောက်သွေ့နေပါက အထွက်နှုန်း ကောင်းမွန်စေရန်အတွက် ရေကို မဖြစ်မနေ သွင်းပေး/တင်ပေးရပါမယ်။ သို့သော် ပဲပုပ်သည် ရေဝပ်ပါက အပင်သေတတ်သဖြင့် စိုက်ခင်းအတွင်း ရေမဝပ်စေရန် ရေထုတ်မြောင်း စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ထားရန်လည်း လိုအပ်ပါတယ်။

စပါးစိုက်ပျိုးရန် ကောင်းမွန်သော မြေဆီလွှာဖြစ်စေရန် မြေပြင်ခြင်းကို အဆင့် (၄) ဆင့်ဖြင့် စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ရပါမယ်။ ပထမဦးစွာ ကောက်ရိုးနှင့် ပေါင်းမြက်များ မြေဆွေးဖြစ်စေရန်နှင့် မြေအောက်လွှာပွစေရန် ထယ်ရေးနက်နက် (၆ လက်မခန့်) ထိုးပြီး ၁ ပတ်မှ ၂ ပတ်ခန့် နေလှန်းရပါမယ်။ ဒုတိယအဆင့်အနေဖြင့် မြေခဲများကြေညက်ပြီး သမန်းညက်စေရန် ရေသွင်းကာ ထွန်မွှေစက် (သို့မဟုတ်) ထွန်စက်ဖြင့် ၃-၄ ကြိမ် ထွန်မွှေပေးရပါမယ်။ တတိယအဆင့်တွင် သမန်းတုံးရိုက်၍ လယ်ကွက်မျက်နှာပြင်ကို တစ်ညီတည်းဖြစ်အောင် ညှိရပါမယ်။ နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် ရေဝပ်သည့်နေရာ မရှိစေရန်နှင့် ရေသွင်းရေထုတ် လွယ်ကူစေရန် ပတ်လည်ရေမြောင်းနှင့် ပတ်ဆွဲခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ပေးရပါမယ်။စပါးစိုက်ပျိုးရန် မြေပြင်ချိန်တွင် ဓာတ်မြေဩဇာနှင့် ကာကွယ်ဆေးများကို စနစ်တကျ အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါတယ်။ မြေခံမြေပြင်ချိန်တွင် သဘာဝနွားချေး (သို့မဟုတ်) မြေဆွေးကို အဓိကထား ထည့်သွင်းရပါမယ်။ ထို့ပြင် အမြစ်ပွားအားကောင်းစေရန် တီစူပါ (TSP) နှင့် အပင်ရောဂါဒဏ်ခံနိုင်ရန် ပိုတက်ရှ် (MOP) မြေဩဇာတို့ကို မြေခံအဖြစ် မဖြစ်မနေ ထည့်ပေးရပါမယ်။ ဖြန်းဆေးနှင့် မြေချဆေးအနေဖြင့် မြေချဉ်ပါက စိုက်ပျိုးရေးထုံးထည့်ရန်လိုအပ်ပြီး၊ မြေအောင်းမှိုနှင့် နီမတုတ်ပိုးများအတွက် မြေအောင်းပိုးသတ်ဆေးနှင့် ပေါင်းမြက်များ ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် အပင်မပေါက်မီဖျန်း ပေါင်းသတ်ဆေး ကို အသုံးပြုသင့်ပါတယ်။

ဆေးဖျန်းတာမှန်ပါတယ်။ နောက်တပတ်ခြားပြီး၊ကော့ပါးဟိုက်ဒြောက်ဆိုဒ်နဲ့ Bismerthiazol (ဖာတီဇို)နဲ့ ထပ်ဖျန်းပါ။ ဘောင်ပေါ်ကို ပြာ သို့မဟုတ် ဂျစ်ဆန်မှုန့်ဖြူးပေးပါ။ကော့ပါးမဖျန်းမီ ရောဂါရ အရွက်နွေခူးပြီး အဝေးလွှင့်ပါ။

အစိုဓာတ်မပြတ် စိမ့်ကိုင်ပြီး ရေဝပ်နေသော မြေဆီလွှာတွင် ထုံးကို တိုက်ရိုက်မထည့်သင့်ပါဘူးခင်ဗျာ။ အကြောင်းရင်းကတော့ ရေဝပ်နေစဉ် ထုံးထည့်လိုက်ရင် ထုံးက ရွှံ့တွေနဲ့ပေါင်းပြီး အင်္ဂတေလို မာခဲသွားကာ မြေကြီးကျစ်သွားစေနိုင်လို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါ့အပြင် အမြစ်တွေကို အသက်ရှူကျပ်စေပြီး ကွမ်းပင်ခြေပုပ်၊ အမြစ်ပုပ်မှိုရောဂါတွေကို ပိုမိုဆိုးရွားစေနိုင်တဲ့အပြင်၊ အပင်က အာဟာရဓာတ်စုပ်ယူမှုကိုလည်း ပိတ်ဆို့ပစ်တတ်ပါတယ်။ ထုံးထည့်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အရင်ဆုံး ရေနုတ်မြောင်းစနစ်တကျဖောက်ပြီး မြေဆီလွှာ အနည်းငယ်ခြောက်သွေ့ (စိုထိုင်းရုံပဲရှိတဲ့) အခြေအနေရောက်မှသာ ထုံးအစားထိုးဒိုလိုမိုက်ကို ချင့်ချိန်ထည့်သွင်းရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကောင်းဆုံကတော့ဂျစ်ဆမ်ဟာ အစိုဓာတ်စိမ့်ကိုင်ပြီး စေးပျစ်ကျစ်လစ်နေတဲ့ မြေစေးလွှာတွေကို ပွပွအက်အက်ဖြစ်စေပြီး ရေစီးဆင်းမှုနဲ့ လေဝင်လေထွက် ကောင်းမွန်အောင် ပြုပြင်ပေးနိုင်တဲ့အတွက် ကွမ်းခင်းအတွက် အလွန်သင့်တော်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဒါပေမဲ့ မြေကြီးထဲမှာ ရေဝပ်ပြီး ရွှံ့ဗွက်ဖြစ်နေချိန်မှာ မထည့်ရဘဲ၊ အရင်ဆုံး ရေနုတ်မြောင်းဖောက်ပြီး မြေသားစိုထိုင်းရုံအခြေအနေ ရောက်မှသာ ထည့်သွင်းရပါမယ်။ စိုက်ပျိုးရေးနှင့် နည်းပညာများအရ ဂျစ်ဆမ်ကို တစ်ဧကလျှင် ပိဿာ ၁၀၀ မှ ၁၅၀ ဝန်းကျင် (သို့မဟုတ် ကွမ်းတစ်ပင်လျှင် လက်တစ်ဆုပ်စာခန့်) ကို အပင်ခြေနဲ့ ခပ်လှမ်းလှမ်း မြေပေါ်ဖြန့်ကြဲပြီး မြေဆီလွှာနဲ့ သမအောင် မွှေပေးခြင်းဖြင့် ကွမ်းပင်အတွက် လိုအပ်တဲ့ ကယ်လ်စီယမ်နဲ့ ဆာလ်ဖာဓာတ်ကို ရရှိစေပြီး အမြစ်ပုပ်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။

ကျေးဇူးပါရှင်

ငရုပ်သီးပိုးထိုးယင်ကြောင့်လားဆိုတာလေ့လာပါပိုးကြောင့်ဆိုပိုးသတ်ဆေးဖျန်းပါ

23

ပုံပါ ငရုတ်သီးတောင့်တွင် ရောဂါလက္ခဏာ (ပုပ်ခြင်း၊ ချိုင့်ဝင်ခြင်း) မရှိဘဲ အမည်းရောင် သန်းနေခြင်းသည် ရောဂါကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သဘာဝဖြစ်စဉ်များကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ အဓိကအားဖြင့် အစိမ်းရောင်မှ အနီရောင်သို့ ကူးပြောင်းသည့် ရင့်မှည့်ခြင်းကြားကာလ ဖြစ်ခြင်း၊ နေရောင်ခြည် ပြင်းပြင်းနှင့် တိုက်ရိုက်ထိတွေ့ရသဖြင့် အပင်မှ အရောင်ခြယ်ပစ္စည်း (Anthocyanin) ပိုမိုထုတ်လုပ်ခြင်းနှင့် ညဘက် ရာသီဥတု အေးခြင်းစသည့် ပတ်ဝန်းကျင် ဖိစီးမှုများကြောင့် ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ အသီးမျက်နှာပြင်သည် ပျော့မသွားဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း မာကျောနေပါက စိုးရိမ်ရန် လုံးဝမလိုဘဲ ပုံမှန်အတိုင်း ခူးဆွတ်စားသုံးနိုင်ပါတယ်။

ပုံပါအတိုင်း စပါးရွက်များ ဖြူပြီး ခြောက်ကာ လိပ်နေခြင်းမှာ ရွက်လိပ်အိမ်ပိုး (Rice Leaf Folder) ကျရောက်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ထို့ပြင် ပိုးကျချိန်၌ ရေကို ၃ ရက်ခန့် ထုတ်ပစ်ပြီး အပင်ပေါ်ရှိ ပိုးကောင်များကို ကြိုးတန်းဖြင့် တိုက်ချခြင်း၊ ကန်သင်းမြက် ရှင်းခြင်းနှင့် နိုက်ထရိုဂျင်မြေသြဇာ လျှော့ကျွေးခြင်းတို့ ပြုလုပ်သင့်ပါတယ်။ အကယ်၍ အရွက်ပျက်စီးမှု များလာပါက စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် တောင်သူအများစုကတော့ကာတပ် ကာတပ် ဟိုက်ဒရိုကလိုရိုက် (Cartap Hydrochloride)၊ကလိုရန်ထရန်နီလီပရိုး (Chlorantraniliprole)၊အီမာမက်တင် ဘန်ဇိုအိတ် (Emamectin Benzoate) စသည့် ပိုးသတ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို စနစ်တကျ ပက်ဖျန်းသုံးစွဲလေ့ရှိတယ်။၎င်းကို ကာကွယ်ရန် ပထမဦးစွာ စိုက်ခင်းအတွင်း ရေကို အမြဲအိုင်မနေစေဘဲ အလှည့်ကျ ရေသွင်းရေထုတ် စနစ် အလှည့်ကျပြုလုပ်ပေးသင့်ပါတယ်ခင်ဗျာ။