စပါးမစိုက်ရသေးမီ သမန်းပြင်ချိန်နှင့် ရေသွင်းချိန်တွင် ရွှေခရုအကောင်ငယ်များ ပေါက်ပွားနေခြင်းသည် နောက်ပွားမည့် စပါးပင်ပေါက်နုများကို ပြောင်သလင်းခါအောင် ဖျက်ဆီးနိုင်သဖြင့် ကြိုတင်နှိမ်နင်းရန် အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ လက်တွေ့ကျသော ကာကွယ်နည်းများမှာ မြေပြင်ချိန်တွင် ရေမြောင်းငယ်များဖော်ကာ အစာကျွေးမျှားဖမ်းခြင်း (လယ်ကွက်အတွင်း ပတ်မြောင်း (သို့မဟုတ်) ထောင့်ဖြတ်မြောင်းငယ်လေးတွေ ဖော်ထားပြီး မြေပြင်ကို ရေစစ်ထုတ်လိုက်ပါ။ ခရုအကောင်ငယ်လေးတွေဟာ ရေကျန်တဲ့ မြောင်းတွေထဲ စုပြုံရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ ထိုမြောင်းတွေထဲကို သင်္ဘောရွက်၊ ပိန်းရွက်၊ ကန်စွန်းရွက်၊ မုန်လာရွက် သို့မဟုတ် ပိန္နဲသီးခွံမြုံ့များ ထည့်ပေးထားပြီး ဆွဲဆောင်ကာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ကောက်ယူဖမ်းဆီးပါ) လယ်ကွက်ထဲသို့ ဘဲလွှတ်ကျောင်း၍ သဘာဝအတိုင်း ရှာဖွေစားသောက်စေခြင်း ကတော့အကောင်းဆုံးပေါ့။အကယ်၍ ခရုပမာဏ အလွန်များပြားပါက စပါးမစိုက်မီ သို့မဟုတ် ပျိုးမကြဲမီ (၁) ရက်အလို လယ်ကွက်ထဲ ရေစပ်စပ် (၁ လက်မခန့်) ရှိချိန်တွင်စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် တောင်သူအများစုကတော့ နစ်ကလိုစမိုက် (Niclosamide 70% WP) ဓာတုဆေးကို တစ်ဧကလျှင် ၁၈၀ မှ ၂၄၀ ဂရမ်နှုန်းဖြင့် စနစ်တကျ ပက်ဖြန်းနှိမ်နင်းသုံးစွဲလေ့ရှိတယ်

မြေက သဲဆန်ပုံရတယ်။အစာထိန်းအားနည်းတော့၊ရာသီဥတုဒဏ်မခံနိုင်ပဲ အပင်မှိုင်နေတယ်။ရွက်ပြောက်တွေ့ရတယ်။ မိုးဆက်လိုက်ရင်၊septoria leaf spotဝင်နိုင်တယ်။ အောက်က အစာလည်းကျွေးပါ။ ကော့ပါးနဲ့ကာဆူမင် သို့မဟုတ် bismerthiazol တကြိမ်ဝင်ပါ။5ရက်ခြားပြီး၊azoxystrobin+difenoconazole တကြိမ်ဝင်ပါ။‌ဝိုင်ခွအောက်က အောက်ခြေကိုင်းပယ်ပါ။

ဝမ်းသွားနေသောဆိတ်ကို အခြားကျန်းမာသောဆိတ်စုနှင့် ချက်ချင်းသီးခြားခွဲထားပါ။ ဝမ်းလျှောခြင်းကြောင့် ရေဓာတ်ဆုံးရှုံးမှုကို ကာကွယ်ရန် ဓာတ်ဆားရည် (ORS) သို့မဟုတ် ရေများများတိုက်ပေးပါ။ နောက်ဆက်တွဲရောဂါများအတွက် ပင်စထရက် (Penstrep) သို့မဟုတ် အောက်ဆီတက်ထရာဆိုက်လင် (Oxytetracycline) ကဲ့သို့သော ပဋိဇီဝဆေးများ၊ အရောင်ကျဆေးနှင့် အားဆေးများကို တိရစ္ဆာန်ဆေးကုဆရာဝန်၏ လမ်းညွှန်ချက်ဖြင့် ထိုးနှက်ကုသပေးပါ။ ဆိတ်ခြံကို ခြောက်သွေ့သန့်ရှင်းအောင် ထားရှိပါ။

ပဲပုပ်ပင် အသီး/အဆံ အားကောင်းပြီး အထွက်နှုန်းတိုးစေရန်အတွက် အပွင့်မပွင့်မီနှင့် အသီးတင်ချိန်များတွင် ဩဘာကုမ္ပဏီထုတ် ပီဖိုလန် (P-Pholan) သို့မဟုတ် ကောမက်အားကောင်း (Comet) အပင်အားဆေးများကို စနစ်တကျ ရွက်ဖျန်းပက်ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ပဲပုပ်ပင်တွင် အရွက်ဝါခြင်းနှင့် လောင်မဲ (ရွက်ခြောက်) ရောဂါများ ဖြစ်ပွားခြင်းသည် မှိုရောဂါကြောင့် ဖြစ်တတ်သဖြင့် ကာကွယ်နှိမ်နင်းရန်အတွက် ပင်လုံးပျံ့မှိုသတ်ဆေးဖြစ်သော ဩဘာစွယ်စုံ (၁) သို့မဟုတ်ဝိစာရက ကာဗင် (Carben) ကို စိုက်ခင်းအနှံ့ ဂရုတစိုက် ပက်ဖျန်းပေးရပါမယ်။

မြေခံ (သမန်းပြင်ချိန်) တွင် မြေဩဇာ ကြိုတင်ထည့်လေ့မရှိဘဲ အပင်စိုက်ပြီးမှသာ မြေဩဇာကျွေးလေ့ရှိသည့် မိရိုးဖလာတောင်သူများအတွက် မြေဩဇာ အလေအလွင့်မရှိစေဘဲ စပါးအထွက်နှုန်း မထိခိုက်စေမည့် အကောင်းဆုံး ပြုပြင်ပြောင်းလဲကျွေးနည်း ကိုလည်း ဗဟုသုတအဖြစ် ပြောပြလိုက်ပါမယ်။ မြေခံမထည့်ထားသည့်အတွက် စပါးပင်ငယ်စဉ်တွင် အာဟာရပြတ်လပ်မှု မရှိစေရန် စိုက်ပြီး (၁၀) ရက်မှ (၁၅) ရက်အတွင်း ပထမအကြိမ် မြေဩဇာကို မဖြစ်မနေ စောစောကျွေးရပါမယ်။ အောက်ပါတို့သည် စပါး (၃) မျိုးစလုံးအတွက် တစ်ဧကနှုန်းထားများ ဖြစ်ပါတယ် - ၁။ ဆင်းသုခ စပါး (သက်တမ်း ၁၃၅ - ၁၄၀ ရက်) • ပထမအကြိမ် (စိုက်ပြီး ၁၀ - ၁၅ ရက်): ယူရီးယား (ပုလဲ) ၁/၃ အိတ် + တီစူပါ အိတ်ဝက်။ (မြေခံမပါသဖြင့် တီစူပါကို ပုလဲနှင့် ရောပြီး စောစောကျွေးရပါမယ်) • ဒုတိယအကြိမ် (မှို့ကပ်ချိန် - စိုက်ပြီး ၅၅ - ၆၀ ရက်): ယူရီးယား ၁/၃ အိတ် + ပိုတက်ရှ် ၁ အိတ် (၅၀ ကီလိုဂရမ်)။ (ပိုတက်ရှ်ကို မြေခံမထည့်ခဲ့သဖြင့် ယခုအကြိမ်တွင် ပမာဏတိုး၍ အပြည့်အဝ ထည့်ပေးရပါမယ်) • တတိယအကြိမ် (စပါးနှံမထွက်မီ ၅ ရက်ခန့် - စိုက်ပြီး ၇၅ - ၈၀ ရက်): ယူရီးယား ၁/၃ အိတ် (အပင်အခြေအနေကြည့်၍ အရွက်ဝါမှသာ ကျွေးရန်)။ ၂။ မနောသုခ စပါး (သက်တမ်း ၁၃၀ - ၁၃၅ ရက်) • ပထမအကြိမ် (စိုက်ပြီး ၁၀ - ၁၅ ရက်): ယူရီးယား ၁/၃ အိတ် + တီစူပါ အိတ်ဝက်။ • ဒုတိယအကြိမ် (မှို့ကပ်ချိန် - စိုက်ပြီး ၅၀ - ၅၅ ရက်): ယူရီးယား ၁/၃ အိတ် + ပိုတက်ရှ် ၁ အိတ်။ (မနောသုခသည် အပင်လဲတတ်သဖြင့် ပိုတက်ရှ်ကို ဤအချိန်တွင် အပြည့်အဝထည့်မှ ပင်စည်သန်မာပါမယ်) • တတိယအကြိမ် (ဖုံးလုံးချိန် - စိုက်ပြီး ၇၀ - ၇၅ ရက်): ယူရီးယား ၁/၃ အိတ်။ ၃။ ဧရာမင်း စပါး (သက်တမ်း ၁၄၅ - ၁၅၀ ရက်) • ပထမအကြိမ် (စိုက်ပြီး ၁၅ - ၂၀ ရက်): ယူရီးယား ၁/၃ အိတ် + တီစူပါ အိတ်ဝက်။ • ဒုတိယအကြိမ် (မှို့ကပ်ချိန် - စိုက်ပြီး ၆၅ - ၇၀ ရက်): ယူရီးယား ၁/၃ အိတ် + ပိုတက်ရှ် ၁ အိတ်။ (ဧရာမင်းသည် ဂုတ်ကျိုးရောဂါ ခံရလွယ်သဖြင့် ပိုတက်ရှ်ကို ယခုအချိန်တွင် ၁ အိတ်အပြည့် ထည့်ပေးခြင်းက ကာကွယ်ရလွယ်ကူစေပါတယ်) • တတိယအကြိမ် (နှံထွက်ခါနီး - စိုက်ပြီး ၈၅ - ၉၀ ရက်): ယူရီးယား ၁/၃ အိတ်။ မိရိုးဖလာ စိုက်ပျိုးသူများအတွက် အရေးကြီးသော သတိပြုရန်အချက်များ 1. မိရိုးဖလာတောင်သူအများစုသည် တီစူပါကို ဒုတိယအကြိမ် (မှို့ကပ်ချိန်) မှ ပုလဲနှင့် ရောကျွေးလေ့ရှိကြတယ်။ ၎င်းသည် လုံးဝမှားယွင်းပါတယ်။ တီစူပါသည် အမြစ်ပွားရန် ဖြစ်သဖြင့် စိုက်ပြီး ၁၀ ရက်ကျော်ကျော် ပထမအကြိမ် ပုလဲကျွေးကတည်းက ရောကျွေးမှသာ အာနိသင်ထိရောက်မှာ ပါ။ 2. အချို့တောင်သူများသည် ပုလဲတစ်မျိုးတည်းကိုသာ အသုံးပြုကြသည်။ မြေခံမထည့်လျှင်ပင် ဒုတိယအကြိမ်တွင် ပိုတက်ရှ်ကို မဖြစ်မနေ ထည့်ပေးပါ။ သို့မှသာ စပါးအစေ့အဆန် တင်းပြည့်ပြီး အထွက်နှုန်း ကောင်းမွန်ပါမယ်။ 3. မြေဩဇာမကြဲမီ စိုက်ခင်းထဲသို့ ရေအဝင်/အထွက်ကို လုံးဝပိတ်ထားပါ။ ကြဲပြီးနောက် မြေဩဇာများ မြေကြီးထဲသို့ အရည်ပျော်ဝင်သွားစေရန် (၇) ရက်ခန့် ရေကို ငြိမ်ထားပေးပါ။ ရေစီးနေပါက မြေဩဇာများ မျောပါဆုံးရှုံးသွားပါလိမ့်မယ်။ အဓိကတော့ ဘယ်အချိန်မှာ ဘယ်‌အဟာရပါမြေဩဇာကျွေးရမယ်ဆိုတာသိဖို့ကအဓိကပါ။ ပမာဏကတော့ မိမိဘာသာ ချင့်ချိန်နိုင်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ပမာဏတွေက မြေအမျိုးအစားအလိုက် ဓာတ်ခွဲခန်း အဖြေအလိုက် သိရှိရမှသာအတိအကျတွက်ပေးလို့ရတာမို့၊ ပမာဏကိုတော့မိမိဘာသာချင့်ချိန်စဉ်းစားပါ။စေတနာများစွာဖြင့်ဗဟုသုတအဖြစ်မျှဝေပေးပါသည်။သိချင်တာများရှိပါက နောင်လည်းအမြဲတမ်းမေးနိုင်ပါတယ်။နောက်မိမိကိုယ်တိုင်လုပ်သည့်အခါမှာ သီးသန့်မြေဩဇာများနှင့် ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာများဖြင့်တွဲဖက်အသုံးပြုမယ်ဆိုလည်းရပါတယ်။

ဥစားကြက်မွေးမြူရေးခြံများအတွက် ကောင်းမွန်သော မွေးမြူရေးကျင့်စဉ်

မြန်မာနိုင်ငံမှာ၊ကမ္ဘာ့အဆင့်အတန်းမီ၊တမာပိုးသတ်ဆေးစက်ရုံကို၊မကွေးတိုင်း၊ပခုက္ကူမြို့မှာ တည်ရှိပြီးဖြစ်ပါတယ်။ ပြည်တွင်းသုံးထက်၊နိုင်ငံခြားပို့ကုန်အဖြစ် ထုတ်လုပ်တင်ပို့နေပါတယ်။(အခုလို အချိန်ခါမျိုးမှာတော့ မသိတော့ပါ)။ စက်ရုံနဲ့ချိတ်ဆက် ဆောင်ရွက်နိုင်ဖို့သာလိုအပ်ပါတယ်။

ဖြုတ်စိမ်းကျရောက်မှု ရှိပါသလား၊စုပ်စားပိုးမှတဆင့် ဗိုင်းရပ်ရောဂါအထိဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊အရွက်ပုံစံပြောင်းခြင်း၊ရောင်မညီကွက်ကြားဖြစ်ခြင်းတွေဟာ၊ဗိုင်းရပ်စ် လက္ခဏာတွေဖြစ်ပါတယ်။ စုပ်စားပိုးဆေး+အနည်းလိုအာဟာရအားဆေးဖျန်းပါ။

နွားများ လျင်မြန်စွာ ဝဖြိုးလာစေရန်အတွက် ပထမဦးစွာ နီးစပ်ရာတိကုဆရာဝန်ညွှန်ကြားချက်ဖြင့်သန်ချဆေး ကို မဖြစ်မနေ တိုက်ကျွေးပြီး ရောဂါကာကွယ်ဆေးများ ပုံမှန်ထိုးနှံပေးရပါမယ်။ ထို့နောက် ဝစေရန် ဖွဲနု၊ ဆန်ကွဲနှင့် ပဲဖတ်/နှမ်းဖတ် တို့ကို အချိုးကျစပ်ထားသော အစာနုကို နွားကိုယ်အလေးချိန်၏ ၁% မှ ၂% ခန့် နေ့စဉ် ကျွေးမွေးရပါမယ်။ ၎င်းအပြင် အမျှင်ဓာတ်အတွက် နေဗီယာမြက်ကဲ့သို့ အစာစိမ်းများ ကို တိုးမြှင့်ကျွေးခြင်း၊ ကောက်ရိုးကို ကောက်ရိုးနု ပြုလုပ်ကျွေးခြင်း၊ သန့်ရှင်းသော သောက်ရေကို ၂၄ နာရီပတ်လုံး ရရှိစေခြင်းဖြင့် အာဟာရပြည့်ဝစွာ မွေးမြူနိုင်ပါတယ်

ပုံပါ ဂေါ်ဖီထုပ်ပျိုးပင်များ အစုလိုက်ညှိုးသေပြီး မြေပြင်တွင် မှိုမျှင်ဖြူများ တွေ့ရခြင်းမှာ "ပျိုးပင်ခြေပုပ် ခါးရိရောဂါ" ကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းသည် မြေဆီလွှာစိုစွတ်မှု လွန်ကဲပြီး လေဝင်လေထွက်မကောင်းချိန်တွင် Pythium နှင့် Rhizoctonia မှိုပိုးများကြောင့် အဖြစ်များပါတယ်။ ယခုအခြေအနေကို ကုသရန် ရောဂါရအပင်နှင့် မှိုမျှင်ရှိသော မြေကို တူးထုတ်ဖျက်ဆီးရမည်ဖြစ်ပြီး၊ ရေလောင်းခြင်းကို ချက်ချင်းလျှော့ချကာ နံနက်ပိုင်းသာ လောင်းရပါမယ်။ ထို့နောက် Metalaxyl + Mancozeb သို့မဟုတ် Propamocarb သို့မဟုတ် Foestyl Al မှိုသတ်ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို ပျိုးဘောင်ထဲအထိ စိမ့်ဝင်အောင် ဖျန်းပေးရပါမယ်။ နောင်တွင် ကြိုတင်ကာကွယ်ရန်အတွက် မစိုက်ပျိုးမီ မြေကိုနေပူလှန်းခြင်း၊ ထရိုင်ကိုဒါးမား (Trichoderma) အကျိုးပြုမှို ထည့်သွင်းခြင်းနှင့် မျိုးစေ့ကို မှိုသတ်ဆေးလူးနယ်စိုက်ပျိုးခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ရပါမယ်။

နွားသေးပါတဲ့အတွက်၊ တကြိမ်တည်းအများကြီးဖျန်းရင်/လောင်းရင် အပင်အတွက် ဆိုးကျိုးဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ အရိပ်အောက်မှာ သိမ်းထားပြီး၊နောက်တပတ်နေမှ၊ တကြိမ် ဖျန်းသင့်ပါတယ်။

ဒီအရွယ်မှာ အမှားမခံနိုင်သေးတဲ့အရွယ်မို့၊သဘာဝမြေဆွေးများများနဲ့၊၁၅ပတ်လည်ကို၊တပင် ၂၀ဂရမ်ခန့် ၊ဝိုက်ကျင်းပြုလုပ်ပြီးကျွေးပါ။ဘာကြောင့်အပင်တက်နှေးရသလဲ?အဖြေရှာပါ။

စပါးဆစ်ပိုး၊ကြက်သွန်မြိတ်ပိုး၊ဖြုတ်ပိုး တခုခုကျတာဖြစ်နိုင်လို့ တောင်သူဦးကြီးက ပိုးကျတယ်သိတာဆို ဘာပိုးကျတာလဲပြန်ပြောထားပေးပါဦးဗျ