စိုက်ပျိုးသူသည် မြေပြင်စဉ်ကတည်းက ဂျစ် ဆမ်(ကယ်လ်စီယမ်) ကျွေးထားပြီး အနည်းလိုအာဟာရစုံနှင့် ရွက်ဖျန်းအားဆေးများကို စနစ်တကျ ဖျန်းထားသော်လည်း အသီးကင်းများ ကွဲအက်ကာ အသီးမလှခြင်းဖြစ်နေရတာက မှိုကြောင့်ဖြစ်သော အော်လ်တာနေးရီးယား သို့မဟုတ် Blossom-end rot (အသီးဖင်ပုပ်) မဟုတ်ဘဲ ရာသီဥတုနှင့် အာဟာရမျှတမှုမရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ရသည့် Catface (ကြောင်မျက်နှာကဲ့သို့ ပုံပျက်ကွဲအက်ခြင်း) ပြဿနာသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပန်းပွင့်ချိန်တွင် ညဘက်အပူချိန် အလွန်အေးခြင်း၊ ရွက်ဖျန်းဆေးကြောင့် နိုက်ထရိုဂျင်နှင့် ဟော်မုန်းဓာတ် လွန်ကဲခြင်းတို့ကြောင့် ဆဲလ်များ ပုံမှန်မဖွံ့ဖြိုးဘဲ အသီးခွံများ ကွဲကုန်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။ ၎င်းကို ကုသရန်အတွက် လက်ရှိရွက်ဖျန်းဆေးများကို ခေတ္တရပ်နားပြီး၊ အသီးခွံဆဲလ်များ မကွဲအောင် ထိန်းပေးနိုင်သည့် ဘိုရွန် (Boron) ဓာတ်ကို သီးသန့်ဖြည့်တင်းပေးရန်နှင့် ရေသွင်းမှုကို အကြိမ်ရေ မှန်မှန်ကန်ကန် ထိန်းညှိပေးရန် လိုအပ်ပါတယ်။အရွက်တွေပင်စည်တွေမှာ လက္ခဏာမပြဘဲ အသီးမှာ ဖြစ်တယ်ဆိုရင်တော့ Catface (ကြောင်မျက်နှာကဲ့သို့ ပုံပျက်ကွဲအက်ခြင်း) ပြဿနာဖြစ်တာသေချာပါတယ်ခင်ဗျာ။Blossom-end rot (အသီးဖင်ပုပ်)ခြင်းနဲ့လည်းမှားတတ်ပါတယ်။

ပုံပါ မာလကာပင်တွင် အရွက်များ နီမြန်းပြီး ဝါကြင်ကြင် ဖြစ်နေသည့် လက္ခဏာမှာ အဓိကအားဖြင့် အာဟာရဓာတ် ချို့တဲ့ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ အပင်များတွင် ဖော့စဖရပ် (Phosphorus) ဓာတ် မလုံလောက်ပါက အရွက်ဟောင်းများမှာ ခရမ်းရောင် သို့မဟုတ် နီညိုရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်ပြီး၊ မဂ္ဂနီဆီယမ် (Magnesium) ဓာတ် ချို့တဲ့ပါက အရွက်ရင့်များ၏ ရွက်ကြောများအကြား ကြေးနီရောင် သို့မဟုတ် နီမြန်းခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါတယ်။ ၎င်းအပြင် ရာသီဥတု အေးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် မြေဆီလွှာ ကျပ်လွန်းခြင်းကြောင့် အမြစ်မှ အာဟာရ မစုပ်ယူနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဤပြဿနာကို ကုသရန်အတွက် P,Kပါဝင်သည့်ရွက်ဖျန်းအားဆေးနှင့် အနည်းလိုအဟာရပါသော(Ca,B,Mg,Mn,Zn,Fe)အား ဆေး ကို ၁၅ ရက်တစ်ကြိမ်နှုန်းဖြင့် အရွက်များ ပြန်လည်စိမ်းလန်းလာသည်အထိ ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ရေရှည်အတွက်မူ အပင်ခြေကို မြေဆွပေးပြီး သဘာဝမြေသြဇာ များ နှင့် ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာများ ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် မြေဆီလွှာကို ပြုပြင်ပေးသင့်ပါတယ်

ပုံပါ မာလကာပင်တွင် အရွက်များ နီမြန်းပြီး ဝါကြင်ကြင် ဖြစ်နေသည့် လက္ခဏာမှာ အဓိကအားဖြင့် အာဟာရဓာတ် ချို့တဲ့ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ အပင်များတွင် ဖော့စဖရပ် (Phosphorus) ဓာတ် မလုံလောက်ပါက အရွက်ဟောင်းများမှာ ခရမ်းရောင် သို့မဟုတ် နီညိုရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်ပြီး၊ မဂ္ဂနီဆီယမ် (Magnesium) ဓာတ် ချို့တဲ့ပါက အရွက်ရင့်များ၏ ရွက်ကြောများအကြား ကြေးနီရောင် သို့မဟုတ် နီမြန်းခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါတယ်။ ၎င်းအပြင် ရာသီဥတု အေးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် မြေဆီလွှာ ကျပ်လွန်းခြင်းကြောင့် အမြစ်မှ အာဟာရ မစုပ်ယူနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဤပြဿနာကို ကုသရန်အတွက် P,Kပါဝင်သည့်ရွက်ဖျန်းအားဆေးနှင့် အနည်းလိုအဟာရပါသော(Ca,B,Mg,Mn,Zn,Fe)အား ဆေး ကို ၁၅ ရက်တစ်ကြိမ်နှုန်းဖြင့် အရွက်များ ပြန်လည်စိမ်းလန်းလာသည်အထိ ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ရေရှည်အတွက်မူ အပင်ခြေကို မြေဆွပေးပြီး သဘာဝမြေသြဇာ များ နှင့် ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာများ ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် မြေဆီလွှာကို ပြုပြင်ပေးသင့်ပါတယ်

ပုံပါ မာလကာပင်တွင် အရွက်များ နီမြန်းပြီး ဝါကြင်ကြင် ဖြစ်နေသည့် လက္ခဏာမှာ အဓိကအားဖြင့် အာဟာရဓာတ် ချို့တဲ့ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ အပင်များတွင် ဖော့စဖရပ် (Phosphorus) ဓာတ် မလုံလောက်ပါက အရွက်ဟောင်းများမှာ ခရမ်းရောင် သို့မဟုတ် နီညိုရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်ပြီး၊ မဂ္ဂနီဆီယမ် (Magnesium) ဓာတ် ချို့တဲ့ပါက အရွက်ရင့်များ၏ ရွက်ကြောများအကြား ကြေးနီရောင် သို့မဟုတ် နီမြန်းခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါတယ်။ ၎င်းအပြင် ရာသီဥတု အေးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် မြေဆီလွှာ ကျပ်လွန်းခြင်းကြောင့် အမြစ်မှ အာဟာရ မစုပ်ယူနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဤပြဿနာကို ကုသရန်အတွက် P,Kပါဝင်သည့်ရွက်ဖျန်းအားဆေးနှင့် အနည်းလိုအဟာရပါသော(Ca,B,Mg,Mn,Zn,Fe)အား ဆေး ကို ၁၅ ရက်တစ်ကြိမ်နှုန်းဖြင့် အရွက်များ ပြန်လည်စိမ်းလန်းလာသည်အထိ ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ရေရှည်အတွက်မူ အပင်ခြေကို မြေဆွပေးပြီး သဘာဝမြေသြဇာ များ နှင့် ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာများ ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် မြေဆီလွှာကို ပြုပြင်ပေးသင့်ပါတယ်

ပုံပါ မာလကာပင်တွင် အရွက်များ နီမြန်းပြီး ဝါကြင်ကြင် ဖြစ်နေသည့် လက္ခဏာမှာ အဓိကအားဖြင့် အာဟာရဓာတ် ချို့တဲ့ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ အပင်များတွင် ဖော့စဖရပ် (Phosphorus) ဓာတ် မလုံလောက်ပါက အရွက်ဟောင်းများမှာ ခရမ်းရောင် သို့မဟုတ် နီညိုရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်ပြီး၊ မဂ္ဂနီဆီယမ် (Magnesium) ဓာတ် ချို့တဲ့ပါက အရွက်ရင့်များ၏ ရွက်ကြောများအကြား ကြေးနီရောင် သို့မဟုတ် နီမြန်းခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါတယ်။ ၎င်းအပြင် ရာသီဥတု အေးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် မြေဆီလွှာ ကျပ်လွန်းခြင်းကြောင့် အမြစ်မှ အာဟာရ မစုပ်ယူနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဤပြဿနာကို ကုသရန်အတွက် P,Kပါဝင်သည့်ရွက်ဖျန်းအားဆေးနှင့် အနည်းလိုအဟာရပါသော(Ca,B,Mg,Mn,Zn,Fe)အား ဆေး ကို ၁၅ ရက်တစ်ကြိမ်နှုန်းဖြင့် အရွက်များ ပြန်လည်စိမ်းလန်းလာသည်အထိ ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ရေရှည်အတွက်မူ အပင်ခြေကို မြေဆွပေးပြီး သဘာဝမြေသြဇာ များ နှင့် ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာများ ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် မြေဆီလွှာကို ပြုပြင်ပေးသင့်ပါတယ်

ပုံပါ မာလကာပင်တွင် အရွက်များ နီမြန်းပြီး ဝါကြင်ကြင် ဖြစ်နေသည့် လက္ခဏာမှာ အဓိကအားဖြင့် အာဟာရဓာတ် ချို့တဲ့ခြင်း ကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ အပင်များတွင် ဖော့စဖရပ် (Phosphorus) ဓာတ် မလုံလောက်ပါက အရွက်ဟောင်းများမှာ ခရမ်းရောင် သို့မဟုတ် နီညိုရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားတတ်ပြီး၊ မဂ္ဂနီဆီယမ် (Magnesium) ဓာတ် ချို့တဲ့ပါက အရွက်ရင့်များ၏ ရွက်ကြောများအကြား ကြေးနီရောင် သို့မဟုတ် နီမြန်းခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါတယ်။ ၎င်းအပြင် ရာသီဥတု အေးလွန်းခြင်း သို့မဟုတ် မြေဆီလွှာ ကျပ်လွန်းခြင်းကြောင့် အမြစ်မှ အာဟာရ မစုပ်ယူနိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဤပြဿနာကို ကုသရန်အတွက် P,Kပါဝင်သည့်ရွက်ဖျန်းအားဆေးနှင့် အနည်းလိုအဟာရပါသော(Ca,B,Mg,Mn,Zn,Fe)အား ဆေး ကို ၁၅ ရက်တစ်ကြိမ်နှုန်းဖြင့် အရွက်များ ပြန်လည်စိမ်းလန်းလာသည်အထိ ဖျန်းပေးရပါမယ်။ ရေရှည်အတွက်မူ အပင်ခြေကို မြေဆွပေးပြီး သဘာဝမြေသြဇာ များ နှင့် ကွန်ပေါင်းမြေဩဇာများ ထည့်သွင်းပေးခြင်းဖြင့် မြေဆီလွှာကို ပြုပြင်ပေးသင့်ပါတယ်

ပုံပါ ပဲတောင့်ရှည်ပင်များတွင် ဖြစ်ပွားနေသော လက္ခဏာမှာ ယင်ဖြူ (Whitefly) မှတစ်ဆင့် ကူးစက်ပြန့်ပွားတတ်သည့် ပဲမျိုးစုံ အဝါရောင် မိုစေ့ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါ (Yellow Mosaic Virus) ဖြစ်ပါတယ်။ ဤရောဂါကြောင့် အရွက်များတွင် အဝါရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ကွက်ကြားများ ဖြစ်ပေါ်ကာ တဖြည်းဖြည်း ဖြူဝါရောင်ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အပင်ပုညှက်ခြင်းနှင့် အသီးပုံမှန်မဝင်ခြင်းတို့ကို ဖြစ်စေပါတယ်။ ဗိုင်းရပ်စ်ရောဂါဖြစ်သဖြင့် တိုက်ရိုက်ကုသရန် ဓာတုဆေးမရှိဘဲ ရောဂါရအပင်ကို နှုတ်ယူမီးရှို့ခြင်း၊ အဝါရောင်ထောင်ချောက်သုံးခြင်းနှင့် ရောဂါသယ်ဆောင်သော ယင်ဖြူကိုနှိမ်နင်းရန် စိုက်ပျိုးရေးသုတေသန လမ်းညွှန်ချက်များနှင့် တောင်သူအများစုကတော့အဆီတာမီပရစ် (Acetamiprid) သို့မဟုတ် အီမီဒါကလိုပရစ် (Imidacloprid) ပိုးသတ်ဆေးများ ပက်ဖြန်းခြင်းဖြင့် ထိရောက်စွာသုံးစွဲလေ့ရှိတယ်။

ပဲစောင်းလျားပင်များ အပွင့်ပွင့်သော်လည်း အသီးမတင်ဘဲ ကြွေကျရခြင်းမှာ နိုက်ထရိုဂျင် (ယူရီးယား) မြေဩဇာ အလွန်အကျွံသုံးစွဲမိခြင်း၊ ကယ်လ်စီယမ်နှင့် ဘိုရွန် (Calcium-Boron) ဓာတ် ချို့တဲ့ခြင်း၊ အရွက်များ အုပ်ဆိုင်းပြီး နေရောင်ခြည်နှင့် လေဝင်လေထွက် မလုံလောက်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် လှေးနှင့် ပွင့်ထွေးပိုး ကဲ့သို့သော ပိုးမွှားများ ဖျက်ဆီးခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ ဤပြဿနာကို ဖြေရှင်းရန် ပန်းပွင့်ချိန်တွင် နိုက်ထရိုဂျင်ဓာတ်ကို လျှော့ချ၍ ဖော့စဖရပ်နှင့် ပိုတက်ဆီယမ် ပါဝင်မှုများသော မြေဩဇာကို ပြောင်းလဲကျွေးရပါမယ်။ ထို့ပြင် အရွက်အိုများကို ဖယ်ထုတ်ပေးခြင်း၊ ကယ်လ်စီယမ်-ဘိုရွန် ရွက်ဖျန်းဆေး ပက်ဖြန်းပေးခြင်းနှင့် လိုအပ်ပါက သဘာဝပိုးပြေးဆေးများ ကြိုတင်ကာကွယ် ဖြန်းပေးခြင်းတို့ဖြင့် အသီးတင်နှုန်းကို သိသိသာသာ တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။

နှင်းဆီများ မျိုးပြန့်ပွားခြင်း

ပဲပုပ်ကို ရိုးပြတ်ပေါ်တွင် အစေ့ချပြီး ကောက်ရိုးဖြင့် ပြန်လည်ခုတ်ဖုံးစိုက်ပျိုးသည့် “ခုတ်ဖုံးစနစ်”သည် မိုးနည်းသော ဆောင်းသီးနှံကာလတွင် မြေဆီလွှာအစိုဓာတ်ထိန်းသိမ်းရန် အလွန်အောင်မြင်သော နည်းလမ်းဖြစ်ပါတယ်။ သို့သော် မိုးများနေချိန်တွင်မူ ဤစနစ်ကို အသုံးပြုရန် မသင့်တော်ပါဘူး။ အကြောင်းမှာ မိုးရေကြောင့် ကောက်ရိုးအောက်တွင် ရေဝပ်ပြီး အစိုဓာတ်လွန်ကဲကာ ပဲပုပ်စေ့များ အညှောက်မထွက်ဘဲ ပုပ်သွားနိုင်ခြင်း၊ အမြစ်များ အောက်စီဂျင်ပြတ်လပ်၍ မှိုရောဂါများ ကျရောက်ကာ အပင်သေဆုံးနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။ အကယ်၍ မိုးနည်းပြီး ရေနုတ်ကောင်းသော ယာမြေတွင် မဖြစ်မနေ စိုက်ပျိုးလိုပါက ရိုးပြတ်ကို အလွန်ပါးလွှာစွာသာ ဖုံးအုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး စိုက်ခင်းအတွင်း ရေဝပ်မှုမရှိစေရန် ရေနုတ်မြောင်းများကို ခပ်နက်နက် စနစ်တကျ တူးဖော်ပေးရပါမယ်။ မိုးရာသီအတွက် အန္တရာယ်အကင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ ဘောင်မြှင့်၍ စိုက်ပျိုးခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။