HannsRizo

လွန်ခဲ့သော ၁ နှစ် က · စလင်း

မြန်မာနိုင်ငံတွင် စိုက်ပျိုးရေး တိုးတက်ရေး- လယ်သမားများအတွက် စိန်ခေါ်မှုများနှင့် အခွင့်အလမ်းများ စိုက်ပျိုးရေးကို ဦးစားပေးသည့်နိုင်ငံဖြစ်သည့် မြန်မာနိုင်ငံသည် ၎င်း၏စီးပွားရေးကို သိသိသာသာ အထောက်အကူဖြစ်စေပြီး လူဦးရေ၏ 70% နီးပါးကို ပံ့ပိုးပေးသည့် စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍကို မှီခိုအားထားနေရပါသည်။ ဧရာဝတီမြစ်ဝကျွန်းပေါ်ဒေသရှိ စပါးခင်းများမှ မြေသြဇာကောင်းသော ရှမ်းပြည်အထိ နိုင်ငံ၏ ကွဲပြားသော ပထဝီဝင်အနေအထားသည် စိုက်ပျိုးရေးဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် ကြီးမားသော အလားအလာကို ပေးစွမ်းသည်။ သို့သော်လည်း လယ်သမားများသည် ခေတ်မမီတော့သော အလေ့အကျင့်များ၊ ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှုနှင့် စျေးကွက်များသို့ ဝင်ရောက်ခွင့် အကန့်အသတ်များ အပါအဝင် စိန်ခေါ်မှုများစွာကို ရင်ဆိုင်နေရသည်။ ဤဆောင်းပါးသည် မြန်မာနိုင်ငံ၏ လက်ရှိစိုက်ပျိုးရေးအခြေ အနေကို စူးစမ်းလေ့လာပြီး လယ်သမားများ ရေရှည်တည်တံ့ခိုင်မြဲသော တိုးတက်မှုအတွက် စွမ်းဆောင်ရည်မြှင့်တင်ပေးမည့် မဟာဗျူဟာများကို မီးမောင်းထိုးပြထားသည်။ လက်ရှိစိုက်ပျိုးရေးအလေ့အကျင့်များ မြန်မာနိုင်ငံတွင် လယ်ယာကဏ္ဍကို စပါး၊ ပဲ၊ ပြောင်းနှင့် ဆီထွက်သီးနှံ စိုက်ပျိုးသည့် အသေးစား လယ်သမားများက အဓိက လွှမ်းမိုးထားသည်။ စပါးသည် အဓိက သီးနှံဖြစ်ပြီး စိုက်ပျိုးမြေ၏ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။ နိုင်ငံ၏ သဘာဝအရင်းအမြစ်များ ပေါကြွယ်ဝသော်လည်း မိရိုးဖလာ စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်များအပေါ် မှီခိုနေရခြင်း၊ ဆည်မြောင်းစနစ် ညံ့ဖျင်းခြင်းနှင့် ခေတ်မီစက်ကိရိယာများ မလုံလောက်ခြင်းတို့ကြောင့် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားကို အဟန့်အတား ဖြစ်စေပါသည်။ လယ်သမားများသည် အရည်အသွေးမြင့်မျိုးစေ့များနှင့် ဓာတ်မြေသြဇာများရရှိရန် အခက်အခဲများနှင့် ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိပြီး အထွက်နှုန်းကောင်းရန် နည်းပါးသည်။ ထို့အပြင် သိုလှောင်ရုံများ မလုံလောက်ခြင်းနှင့် ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်များ မလုံလောက်ခြင်းတို့ကြောင့် ရိတ်သိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း ဆုံးရှုံးမှုများသည် အဖြစ်များပါသည်။ ဤပြဿနာများသည် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားမြှင့်တင်ရန် နည်းပညာနှင့် အခြေခံအဆောက်အဦများ အဆင့်မြှင့်တင်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ကြောင်း မီးမောင်းထိုးပြသည်။ စိုက်ပျိုးရေးအတွက် စိန်ခေါ်မှုများ ရာသီဥတုပြောင်းလဲမှု- ပုံမှန်မုတ်သုံရာသီနှင့် တာရှည်မိုးခေါင်မှုများကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲမြန်သောရာသီဥတုပုံစံများသည် သီးနှံအထွက်နှုန်းကို သိသိသာသာထိခိုက်စေပါသည်။ ကမ်းရိုးတန်းဒေသများသည် အထူးသဖြင့် ဆိုင်ကလုန်းနှင့် ရေလွှမ်းမိုးမှုဒဏ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး လယ်မြေများ ပျက်စီးကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းလုပ်ငန်းများကို ထိခိုက်စေပါသည်။ စျေးကွက်ရရှိရေး- လယ်သမားများသည် အလယ်အလတ်သမားများနှင့် ပြည်တွင်းနှင့် နိုင်ငံတကာဈေးကွက်များသို့ လက်လှမ်းမီမှု အကန့်အသတ်ကြောင့် ၎င်းတို့၏ထွက်ကုန်များကို မျှတသောစျေးနှုန်းဖြင့် ရောင်းချရန် မကြာခဏ ရုန်းကန်နေရပါသည်။ ယင်းက ဝင်ငွေမတည်ငြိမ်မှုကို ဖြစ်စေပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်များတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို တွန်းအားပေးသည်။ မြေယာပိုင်ဆိုင်ခွင့်ပြဿနာများ- တောင်သူအများစုသည် တရားဝင်မြေယာပိုင်ဆိုင်မှုအခွင့်အရေးများ ချို့တဲ့ကြပြီး ချေးငွေရယူရန်နှင့် ရေရှည်တိုးတက်မှုများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် ခက်ခဲစေသည်။ အသိပညာကွာဟမှု- ရေရှည်တည်တံ့သော စိုက်ပျိုးရေးအလေ့အကျင့်များနှင့် ခေတ်မီစိုက်ပျိုးရေးနည်းပညာများအကြောင်း အသိပညာနည်းပါးခြင်းသည် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားနှင့် မြေဆီလွှာကျန်းမာရေးကို အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသည်။ တိုးတက်မှုအတွက် အခွင့်အလမ်းများ ခေတ်မီနည်းပညာများကို ကျင့်သုံးခြင်း- စက်မှုလယ်ယာသုံး စက်ကိရိယာများ၊ အထွက်နှုန်းကောင်း မျိုးစေ့မျိုးစေ့များနှင့် ထိရောက်သော ဆည်မြောင်းစနစ်များကို မိတ်ဆက်ခြင်းသည် ကုန်ထုတ်စွမ်းအားကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်ပါသည်။ လယ်သမားများအား စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများကို လျော့နည်းစေပြီး အရင်းအမြစ်အသုံးပြုမှုကို အကောင်းဆုံးဖြစ်အောင် တိကျသော စိုက်ပျိုးနည်းစနစ်များ ချမှတ်ရန်လည်း တွန်းအားပေးသင့်ပါသည်။ ရာသီဥတုဒဏ်ခံနိုင်သော အလေ့အကျင့်များ- သီးနှံမျိုးစုံမျိုးကွဲ၊ စိုက်ပျိုးရေးသစ်တောနှင့် အော်ဂဲနစ်စိုက်ပျိုးရေးကဲ့သို့သော ရာသီဥတု ထက်မြက်သော စိုက်ပျိုးရေးကို မြှင့်တင်ခြင်းသည် လယ်သမားများအား မြေဆီဩဇာထိန်းသိမ်းထားစဉ် ပြောင်းလဲလာသော ရာသီဥတုအခြေအနေနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် ကူညီပေးနိုင်သည်။ ချေးငွေနှင့် စျေးကွက်များသို့ လက်လှမ်းမီမှု- သမဝါယမနှင့် အသေးစားငွေရေးကြေးရေး အဖွဲ့အစည်းများကို တည်ထောင်ခြင်းဖြင့် လယ်သမားများအား ပိုမိုကောင်းမွန်သော စက်ကိရိယာနှင့် သွင်းအားစုများတွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရန် တတ်နိုင်သော ချေးငွေများ ပေးနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ထောက်ပံ့ရေးကွင်းဆက်များ အားကောင်းလာစေရန်နှင့် လယ်သမား-ထုတ်လုပ်သူအဖွဲ့အစည်းများ ဖန်တီးခြင်းသည် မျှတသောစျေးနှုန်းကို သေချာစေရန်နှင့် ကြားခံသူများအပေါ် မှီခိုမှုကို လျှော့ချနိုင်သည်။ ပညာရေးနှင့် လေ့ကျင့်ရေး- အစိုးရနှင့် အစိုးရမဟုတ်သော အဖွဲ့အစည်းများသည် ရေရှည်တည်တံ့သော အလေ့အကျင့်များ၊ ပိုးမွှားစီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ရိတ်သိမ်းချိန်လွန်နည်းပညာများကို လယ်သမားများအား ပညာပေးရန်အတွက် အလုပ်ရုံဆွေးနွေးပွဲများနှင့် လေ့ကျင့်ရေးသင်တန်းများကို စီစဉ်သင့်သည်။ မြန်မာနိုင်ငံတွင် လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးသည် စီးပွားရေးတိုးတက်မှုနှင့် ကျေးလက်လူနေမှုဘဝများ တိုးတက်စေရန် ကြီးမားသော အလားအလာရှိသည်။ အဓိကစိန်ခေါ်မှုများကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းပြီး ရနိုင်သောအခွင့်အလမ်းများကို အသုံးချခြင်းဖြင့် တောင်သူလယ်သမားများသည် အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း လယ်ယာမှ ရေရှည်တည်တံ့ပြီး အကျိုးအမြတ်ရှိသော အလေ့အကျင့်များဆီသို့ ကူးပြောင်းသွားနိုင်ပါသည်။ အစိုးရ၊ ပုဂ္ဂလိကကဏ္ဍနှင့် နိုင်ငံတကာအဖွဲ့အစည်းများအကြား ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုများသည် လိုအပ်သော ပံ့ပိုးကူညီမှုနှင့် အရင်းအမြစ်များကို ပံ့ပိုးပေးရန် မရှိမဖြစ်လိုအပ်ပါသည်။ လယ်သမားများအား အသိပညာ၊ နည်းပညာနှင့် စျေးကွက်ရရှိရေးတို့ကို စွမ်းဆောင်ပေးခြင်းဖြင့် မြန်မာ့စီးပွားရေးသာမက ပြည်သူများအတွက်ပါ အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေမည့် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်သော စိုက်ပျိုးရေးကဏ္ဍအတွက် လမ်းခင်းပေးမည်ဖြစ်သည်။