ဒေါက်တာဝင်းဇော်ဟိန်း

သက်ဆိုင်ရာ မွေးမြူရေးနှင့်ကုသရေးဌာနနဲ့ဆက်သွယ်။ မဖြစ်သေးတဲ့ပတ်ဝန်းကျင် ကာကွယ်ဆေးထိုးဖို့လိုလိမ့်မယ်။ ဖြစ်တဲ့နေရာမှာ ကုသခြင်းနဲ့ ရောဂါမပြန့်ပွားအောင် သယ်ယူပို့ဆောင်မှုကို ထိန်းချုပ်ဖို့အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဗိုင်းရပ်စ်ပိုးကြောင့်ဖြစ်တာမို့ တိုက်ရိုက်သတ်ဖို့ခက်ခဲပါတယ်။ ဆေးကုသမှုခံယူရင်တော့ သုံးလေးရက်ကြာရင်သက်သာပါတယ်။ မခံယူရင်တော့ ဆုံးရှုံးမှူများမယ်။ ဆိုးကျိုးတွေများတယ်။ ဒီရောဂါဖြစ်ရင် ပါးစပ်တွေလျှာတွေနာမယ် ခြေထောက်နာမယ်။ ပါးစပ်နာတော့ အစာမစားနိုင်ဖြစ်မယ်။ ကြာရင်ပိန်မယ်။ နို့ထွက် နွားတွေ နို့ထွက်နှုန်းကျမယ်။ အသားစားနွားဆို အသားထွက်နှုန်းကျမယ်။ ခိုင်းနွားဆို လယ်ယာခွင်အလုပ်ပျက်မယ်။ နွားငယ်တွေမှာ နှလုံးထိပြီးသေနိုင်တယ်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင်နွားမတွေ ဇီးလျောနိုင်ပါတယ်။ တကယ်တမ်းကျတော့ ကုသတာထက် ကာကွယ်တာကကောင်းပါတယ်။ ဖြစ်လာရင် တကယ်ကို စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ရောဂါပါ။ ဖြစ်လာပြီဆိုရင် မွေးကုကိုအကြောင်းကြားပါ။ ဖြစ်လာရင်တော့ ပါးစပ်ကို ကျောက်ချဉ်းအမှုန့်ကြိတ်ပြီးရေနဲ့ဖျော် တစ်နေ့သုံးကြိမ်ဆေးပါ။ ဂရုမစိုက်ရင် လျှာကျွတ်ထွက်တတ်ပါတယ်။ ခြေထောက်နာနေရင် ယင်မနားအောင် ဆေးကတ္တရာ သုတ်လိမ်းပါ။ မဟုတ်ရင် ယင်ဥပြီး လောက်တွယ်ကာ ခွာကျွတ်ထွက်နိုင်တာမို့ပါ။ ဒါ့ကြောင့်မဖြစ်ခင်ကထဲက ကာကွယ်ဆေးထိုးပါ။ ကာကွယ်ဆေးကတော့ တစ်နှစ်ကိုနှစ်ကြိမ်ထိုးရမှာဖြစ်ပါကြောင်း။

ခွာနာလှျှားနာကျရင်ဘာလုပ်ပေးရမလဲ