ပင်လယ်ရေငန်ဝင်တတ်တဲ့ လယ်ယာမြေတွေအတွက် သိကောင်းစရာများ

ဆားငန်မြေနှစ်မျိုးနှစ်စားရှိပါတယ်...

(က) သဲမြေများပြီး နုန်းမြေမရှိသောမြေ

ဒီမြေအမျိုးအစားအတွက်တော့ ရေချို၊ မိုးရေ၊ ရေပေးသွင်းခြင်းအားဖြင့် ဆားငန်ဓါတ်ကို ဇီဝမြေဩဇာနှင့်အတူ (လချေး၊ ဂျစ်ပဆမ်ကျောက်မှုန့်) တွေကိုမြေခံမှာ ထည့်သွင်းအသုံးပြုခြင်းနဲ့ သီးနှံပင်တွေမှာ အဏုဇီဝဖျော်ရည် တွေကို ပက်ဖျန်းအသုံးပြုသင့်ပါသည်။ (မှတ်ချက်) မြေခံမှာ ဓာတုမြေဩဇာနှင့် ဆေးများကို အသုံးမပြုသင့်ပါ။

(ခ) နုန်းမြေများပြီး သဲမြေနည်းသောမြေ

ဒီမြေအမျိုးအစားမှဦတော့ နုန်းမြေမှာ ရွှံ့စေးမြေပါဝင်မှုများတဲ့ မြေဖြစ်ပါတယ်။ နုန်းမြေများပြီး သဲမြေနည်းခြင်း၊ ရွှံ့စေးပါဝင်မှုများခြင်းကြောင့် မြေဆီလွှာမှာ ရေစုပ်ယူမှုနှေးကွေးပြီး အမြစ်များမှ ရေရရှိမှုကို ကြန့်ကြာစေပါတယ်။ (Alkali) ဆပ်ပြာပေါက်မြေ ပြုပြင်ရာမှာ အဏုဇီဝသစ်ရွက်ဆွေးပုံ ထည့်သွင်းခြင်း၊ ထယ်ရေးပြင်ချိန် သစ်ရွက် စိမ်းနှင့် နွားချေး၊ ဂျစ်ပဆမ်ကျောင်မှုန့်ထည့်သွင်း အသုံးပြုခြင်းကို ဆောင်ရွက်သင့်ပါတယ်။ (မှတ်ချက်) ဓာတု ဆေး လုံးဝအသုံးမပြုသင့်ပါ။

ဓာတုလျော့ သဘာဝကျကျစိုက်ပျိုးရေးစနစ်ကို အသုံးပြုနိုင်ပါက ဆုံးရှုံးသွားသော အာဟာရဓါတ်များ ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်တာကြောင့် သီးနှံများ အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းစိုက်ပျိုးနိုင်ဖို့ အထောက်အကူဖြစ်စေပါတယ်။

ကမ်းရိုးတန်းဒေသတွေဖြစ်တဲ့ ဧရာဝတီတိုင်း လပွတ္တာ၊ ပြင်စလူ၊ မော်လမြိုင်ကျွန်း၊ ဖျာပုံ၊ ဘိုကလေး၊ ငပုတော၊ ပုသိမ် ဒေသတွေနဲ့ ရခိုင်ပြည်နယ်အတွင်းက တောင်ကုတ်၊ ရမ်းဗြဲ၊ ကျောက်နီမော်၊ အမ်း၊ ကျောက်ဖြူ၊ ဂွနဲ့ စစ်တွေ ဧရိယာတွေဟာ ဆားဓာတ်များသော်လည်း မြေဆီလွှာအချဉ်ဓါတ်ရှိပါတယ်။ ချဉ်ကဲမြေတွေဟာ ပင်လယ် ရေငန်နဲ့ အတူပါဝင်သော နုန်းမြေ-ပုံကျမြေတွေကြောင့် သံတိုက်ကျောက် ခေါ် (Pyrite) ကြွယ်ဝနေပြီး ဘေ့(base) ခေါ် ကယ်လ်ဆီယမ်၊ မဂ္ဂနီဆီယမ်၊ ပိုတက်ဆီယမ် (Ca, Mg, K) ချို့တဲ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပါတယ်။

၎င်းကောင်းမြေများကို လေ့လာသုံးသပ်ချက်အရ နေရာဒေသအလိုက် မြေဆီလွှာပြုပြင်ပေးခြင်းဖြင့် ဓာတုသုံးစွဲမှု ကို လျော့ချနိုင်သလို ကုန်ကျစရိတ်သက်သာစေပြီး အကျိုးဖြစ်ထွန်းစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဆားငန်ဓာတ်များသောမြေတွင် စိုက်ပျိုးသင့်သောသီးနှံများ - နေကြာ၊ မုန်လာ၊ ဆားငံဒဏ်ခံမြက်၊ အုန်း၊ စွန်ပလွန်၊ ကညွတ်။

ဆားငန်ဓာတ် အသင့်အတင့်ခံနိုင်သော သီးနှံများ - စပါး၊ ဂျုံ၊ အစေ့ထုတ်ပြောင်း၊ ကြံ၊ ခရမ်းချဉ်၊ ကြက်သွန်၊ သခွား။

ဆားငန်ဒဏ်လုံးဝမခံနိုင်သောသီးနှံများ - ရှောက်၊ သံပုရာ၊ လိမ္မော်၊ ထောပတ်သီး၊ ပဲမျိုးစုံ၊ အာလူး။

ဆားငန်ဓာတ်ပေါက်သောမြေအား ပြုပြင်ခြင်း

ဆားပေါက်မြေကို ပြုပြင်ရာမှာ ရေ (သို့) မိုးရေကို ရေသွင်းပေးခြင်းအားဖြင့် ဆားဓာတ်ပါဝင်မှုကို လျော့နည်းစေ ပါတယ်။

ဆားပေါက်မြေတွေမှာ ရေဓာတ်ထိန်းသိမ်းမှုနည်းသည်ကို တွေ့ရှိရသလို ရေဓာတ်စုပ်ယူမှုနှေးကွေးစေပြီး အမြစ်များမှ ရေရရှိမှုကို ကြန့်ကြာစေနိုင်ပါတယ်။

ပင်လယ်ဆားငန် အချဉ်ပေါက်သောမြေကို ပြုပြင်ရာမှာ သဘာဝဒြပ်စင်များ (နုံးမြေ၊ သဘာဝမြေဩဇာ၊ နွားချေး) ထည့်သွင်းအသုံးပြုခြင်းနှင့် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်မှရရှိသော သစ်ရွက်စိမ်းများ၊ မြေဆွေး၊ ဖွဲနု၊ နွားချေး၊ ဇီဝဖျော် ရည် သုံးစွဲခြင်းဖြင့် ဖြည့်စွက်ရပါမယ်။

ရေငန်ဝင်ရောက်တတ်တဲ့ ဒေသတွေမှာ ထယ်ရေးအနေနဲ့မထိုးပဲ အပေါ်ယံလျှပ်ထိုးစနစ်ကို သုံးသင့်ပါတယ်။ ကြမ်းတုံးစနစ်နဲ့ မဖုံးမီ ထုံးနှင့် အဏုဇီဝမြေဩဇာ သဘာဝသစ်ရွက်ဆွေးများကို အသုံးပြုပြီး ဂျစ်ပဆမ်ကို ထယ် ရေးဖုံးချိန်မှာ ထည့်သွင်းအသုံးပြုခြင်းဖြင့် မြေဆီတည်ဆောက်မှုကို ပိုမိုအားကောင်းစေပါတယ်။ အဆိုပါနည်းဖြင့် စပါးနဲ့ အခြားသီးနှံတွေအတွက် လိုအပ်တဲ့ အာဟာရဓါတ် အပါအဝင် ကန့်ဓါတ်ကိုပါ ရရှိစေမှာဖြစ်ပါတယ်။

Source  - internews နှင့် စိုက်မွေးဆည် ဝန်ကြီးဌာန

ပန်းဖလက်ရယူရန် - http://bit.ly/2LNAGgv