အပွင့်ကြွေပြီးအသီးမတင်တော့လိုအရွက်နူကုတ်အရွက်တွေကျွတ်နေလို့ဆရာ

ရောဂါသည် လယ်ယာမြေအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားပါက ထိန်းချုပ်ရန် ခက်ခဲသောကြောင့်၊ ရောဂါပိုးကင်းစင်သော မျိုးစေ့များ သို့မဟုတ် ပျိုးပင်များကိုသာ အသုံးပြုပါ။ရောဂါပိုးပျံ့နှံ့မှုကို အနည်းဆုံးဖြစ်စေရန်အတွက် အရွက်များ စိုစွတ်နေချိန်တွင် ရောဂါကျရောက်သည့်နေရာများ၌ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခြင်းကို ရှောင်ရှားပါ။ ရောဂါရှိသောနေရာတွင် လုပ်ကိုင်ပြီးနောက် ကိရိယာများကို ပိုးသတ်ဆေးဖြင့် ဆေးကြောပါ (ဥပမာ- 10% Chlorox ဖြင့်)။ အပင်ပေါ်မှ ရေလောင်းခြင်းကို ရှောင်ပါ။ ပျိုးဘောင်များတွင် မိုးကာအမိုးအကာများ ပြုလုပ်ပေးခြင်းသည် မိုးပက်ခြင်းနှင့် ရောဂါပြင်းထန်မှုကို လျှော့ချရန် ကူညီနိုင်သည်။ ရောဂါမကျသော လက်ခံမဟုတ်သည့် သီးနှံများ (non-host crops) ဖြင့် ၂ နှစ်မှ ၃ နှစ် ကြာ သီးနှံအလှည့်ကျ စိုက်ပျိုးခြင်းကို ကျင့်သုံးပါ။ ဓာတုဆေးအသုံးပြုနှိမ်နင်းခြင်း: Streptomycinဆေးများ ကော့ပါးအုပ်စုဆေးများ၊ ဘစ်စမာသိုင်ယာဇိုးလ်(Bismerthiazol)၊ ကာဆူဂါမိုင်စင်(Kasugamycin)၊ အောက်စ်လင်းနစ်အက်စစ်(Oxolinic Acid) ဆေးတစ်မျိုးမျိုးကို ရောဂါကူးစက်ပျံ့နှံ့မှုရပ်တန့်သည်အထိ (၇-၁၀) ရက်ခြား၍ဖျန်းပက်နှိမ်နင်းပေးပါ။ ဤနည်းလမ်းများကို စနစ်တကျလိုက်နာခြင်းဖြင့် ဘက်တီးရီးယား အစက်အပြောက်နှင့် အနက်စက် ရောဂါများ၏ ဖျက်စီးမှုဒဏ်ကို လျော့ပါးသက်သာစေနိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

ဘက်တီးရီးယားအနက်စက်ပြောက်ရောဂါကျနေတာဖြစ်ပြီး လှေးပိုးကျရောက်မှုရှိမရှလည်းစစ်ဆေးပေးပါ။