ဆရာသမားတို့ရေ ဆေးတွေသုံးရတာကြာတော့ပိုးကမဖြုံတော့ပါဘူး အကြံညာဏ်တောင်းချင်တာက ဆေးနူန်းထားတွေကိုမြင့်သုံးရမလား...

ဆေးယဉ်ပါးနေပြီဆိုရင် ဆေးနှုန်းထား (Dose) ကို တိုးသုံးတာက ရေရှည်မှာ ပိုးမွှားတွေကို ပိုပြီး ဆေးဒဏ်ခံနိုင်ရည် ရှိသွားစေပါတယ်။ အဓိကကတော့ ဆေးအုပ်စု (IRAC Group) မတူတာတွေကို လှည့်သုံးပေးဖို့ပါပဲ။ အခု (၈) ရက်တစ်ကြိမ် ဆေးတစ်မျိုးတည်းကိုပဲ ဇောက်ချသုံးနေတာက ဆေးယဉ်ပါးမှုကို အားပေးသလို ဖြစ်နေပါတယ်။ ဆေးနှုန်းထား မြှင့်တာထက် အပင်အနှံ့ ရွှဲရွှဲစိုအောင် ဖျန်းပေးတာက ပိုထိရောက်ပါတယ်။ ဆေးဖျန်းတဲ့အခါ အရွက်အောက်မျက်နှာပြင်တွေအထိ ဆေးရောက်ဖို့ လိုပါတယ်။ အီမာမက်တင် (Emamectin) နဲ့ အာဘာမက်တင် (Abamectin) ကွာခြားချက် ဒီနှစ်မျိုးလုံးက အုပ်စု (၆) ထဲက ဆေးတွေဆိုပေမဲ့ အာနိသင်ပြပုံ နည်းနည်းကွာပါတယ်။ အီမာမက်တင် က လောက်ကောင် (Caterpillar) ကို နှိမ်နင်းရာမှာ ပိုအားကောင်းပြီး၊ အာဘာမက်တင် ကတော့ မွှားပင့်ကူနဲ့ လှေထိုးပိုးတွေကို နှိမ်နင်းရာမှာ ပိုထိရောက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အုပ်စုတူနေတဲ့အတွက် ဆေးယဉ်ပါးမှု ဖြစ်နေရင် ဒီနှစ်မျိုးကို လှည့်သုံးတာထက် တခြားအုပ်စု (ဥပမာ- Group 5 ဒါမှမဟုတ် Group 13) ဆေးတွေကို ကြားညှပ်သုံးပေးတာက ပိုကောင်းပါတယ်ဗျ။အခုသုံးနေတဲ့ အီမာမက်တင် + သိုင်ရာမီသောက်ဆမ် (Group 6 + 4A) အတွဲက ကောင်းပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်လှည့်စီမှာ Chlorfenapyr (ကလိုဖန်နာပါ) ဒါမှမဟုတ် Spinetoram (စပိုင်နက်တိုရမ်) တို့လို ဆေးမျိုးတွေကို ပြောင်းသုံးပေးကြည့်ပါ။ ဆေးဖျန်းတိုင်းမှာလည်း ဆေးကပ်စေး ထည့်သုံးဖို့ မမေ့ပါနဲ့ဦးဗျာ။ ဒီနည်းလမ်းလေးတွေနဲ့ စမ်းကြည့်ရင်တော့ ပိုးယဉ်ပါးတဲ့ ပြဿနာကို အတော်လေး ထိန်းချုပ်နိုင်မှာပါခင်ဗျာ။