နှမ်းဖိုရောဂါ အကြောင်း တစေ့တစောင်း (Phyllody)

၁။ ကျရောက်သည့်အချိန်

ဖြုတ်ညို ကျရောက်မှု များပါက ဤရောဂါ ဖြစ်ပေါ်တတ်ပါသည်။

၂။ ရောဂါလက္ခဏာ

အရွက်သေးငယ်ခြင်း၊ ဆစ်ကြားတိုခြင်း၊ ကြားဖူးများမှ မူမမှန်ကိုင်းများစွာ ထွက်ခြင်း၊ အပွင့်အင်္ဂါ အစိတ်အပိုင်းများ အစိမ်းရောင် ဖြစ်ခြင်းတို့ကိုတွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။ နှမ်းခင်းအား အဝေးမှာ ကြည့်ပါက ထိပ်ဖျားတွင် အထက်ပါ လက္ခဏာကြောင့် အဆုပ်လိုက်အဆုပ်လိုက် အပွင့်ရောင်မရှိဘဲ အစိမ်းရောင် ကိုတွေ့မြင်နိုင်ပါသည်။

၃။ ကူးစက်ပျံ့နှံ့ခြင်း

နှမ်းဖိုရောဂါသည် ပင်ရည်ဖြင့် မကူးစက်နိုင်ပါ။ ကိုင်းကူးနည်းဖြင့်သာ ကူးစက်နိုင်ပါသည်။ မျိုးစေ့ဆောင် အဖြစ် မတွေ့ရပါ။ ဤရောဂါ သယ်ဆောင်ကောင်မှာ ဖြုတ်ညို (Orosiusalbicinetus) ပိုးဖြစ်သည်။ ရောဂါဖြစ်စေ မိုက်ကိုပလပ်စာသည် အဓိကအားဖြင့် အပူချိန်ပေါ်တွင် မူတည်၍ သယ်ဆောင်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် (၁၅) ရက်မှ (၆၃) ရက်ကြာ ပြီးမှ ရောဂါကူးစက်စွမ်းအားရှိသည်။ ရောဂါအရအပင်တွင်း၌မူ (၁၃) ရက်မှ (၆၁) ရက်ကြာမှ ရောဂါလက္ခဏာကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

၄။ ကာကွယ်နှိမ်နင်းနည်း

(၁) နှမ်းပင်ငယ်စဉ်တွင် ဖြုတ်ပိုးကို Dimethoate 200 cc/ac, phentheate 500 cc/ac ဖြင့် ပက်ဖြန်း ကာကွယ်ပါ။

(၂) စောစော စိုက်ခြင်းကိုရှောင်ပါ။

နှမ်းဖိုရောဂါသည် ဗိုင်းရပ်ကြောင့် ဖြစ်သော ရောဂါဖြစ်သောကြောင့် ကုသရန် ဆေးမရှိသေးပါ။ ဗိုင်းရပ်ပိုးကို သယ်ဆောင်သော ဖြုတ်ညိုပိုးကိုသာလျှင် နှိမ်နင်းခြင်းဖြင့် ရောဂါဖြစ်ပွားမှုကို ကာကွယ်တားဆီး နိုင်ပါသည်။

ကိုးကား-နှမ်းသီးနှံတွင် ကျရောက်သော ပိုးမွှားရောဂါနှင့် ကာကွယ်နှိမ်နင်းနည်းများ